4 
MALEIS CUE SPELLING. 
daaruit nog niet volgen, dat het schrift daarvan bij de Maleijers in algemeen 
gebruik was. Eenige weinige hoofden kunnen met het alphabet van eene andere 
taal bekend geweest zijn en deze opschriften met die teekens hebben doen schrij¬ 
ven , alleen omdat hunne eigene taal geen schrift bezat. Een feit zeer overeen¬ 
komende met deze vooronderstelling bestaat heden nog. De Soendanezen, die het 
bergachtige gedeelte van Java bewonen, hebben geen eigen alphabet, maar eenige 
hoofden zijn bekend met het Javaansche en andere met het Arabische. Indien 
zij de gedachtenis aan hunne heldendaden zouden wenschen te vereeuwigen door 
opschriften op steen of op metaal, dan zouden zij zeker het een of het ander 
van deze alphabets daartoe bezigen, maar uit de omstandigheid dat eenige wei¬ 
nige hoofden van een vreemd schrift gebruik maken, zou men nog niet kunnen 
besluiten dat het Soendavolk een eigen schrift bezit. 
Het kan niet met zekerheid gezegd worden, dat de Maleijers geen alphabet 
bezaten vóór dat zij het Arabische aannamen, evenmin als dat zij het wel had¬ 
den ; voor beide gevallen ontbreken ommiddelijke bewijzen, doch evenwel is de 
minste waarschijnlijkheid voor hen, die de vraag bevestigend beschouwen, want 
als zij geen bewijs voor het bestaan van zulk een alphabet kunnen aanvoeren, zoo 
mogen wij daaromtrent twijfel koesteren. Doch niet alleen is er geen bepaald 
bewijs voor het bestaan van een oud Maleisch schrift, maar er schijnt zelf geen 
sterk vermoeden van te bestaan, terwijl er daarentegen verscheidene overwegingen 
zijn, die het waarschijnlijk maken, dat het nimmer bestaan heeft. 
Er zijn in den Archipel verscheiden volken, die ieder eene eigene taal maar 
geen alphabet bezitten, zoo als, onder anderen, de Niassers en Soendanezen; en 
waarom zou dit ook niet het geval geweest zijn met de Maleijers? Indien de 
Niassers het Islamisme rnogten omhelzen, daartoe overgehaald door Arabische pries¬ 
ters, zoo als men veronderstelt dat met de Maleijers is geschied, zouden dan 
die priesters niet hun eigen alphabet invoeren met de boeken die zij, zonder 
twijfel, tot het onderwijs van hunne bekeerlingen zouden schrijven? En dit al¬ 
phabet aldus te gelijk met de kunst van schrijven ingevoerd wordende, zouden 
dan niet allen, die den wensch hadden zich die kunst eigen te maken, tevens wor¬ 
den onderrigt in het Arabische schrift? En zouden niet boeken en schrift spoedig 
even zoo algemeen onder hen w-orden als onder de Maleijers ? Indien' deze ge¬ 
beurtenis eenige eeuwen geleden had plaats gegrepen, zou het dan thans niet 
even juist schijnen te onderstellen, dat de Niassers hun eigen schrift met dat 
