6 
MALEIS GEI E SPELLING. 
de Maleijers noopte hunne oude geschriften te vernietigen, uithoofde van het daarin 
begrepen polytheisme; want hoe zij ook voor het Islamisme mogen ijveren verwer¬ 
pen zij echter zulke werken niet. Er zijn vele overzettingen uit het Javaansch 
onder hen verspreid, die de Hindoesche fabelleer bevatten met góden, godinnen 
en den ganschen nasleep van het veelgodendom. De weinige eeuwen sedert wel¬ 
ke de Maleijers met de Arabieren bekend zijn, waren voorzeker lang genoeg om 
hen die vooruitgang in beschaving en letterkunde te doen maken, die zij gemaakt 
heeft. Men behoeft zijne toevlugt niet te nemen tot een verondersteld oud 
schrift, om deze verwonderlijke vooruitgang te verklaren. 
Indien de Maleijers schriftteekens bezaten vóór dat zij de Arabieren hadden lee- 
ren kennen, dan is het bijzonder vreemd, dat hunne taal geen enkel woord heeft 
voor een boek. De eenige uitdrukkingen die zij hebben, om de beteekenis daar¬ 
van wedergeven, zijn süèrat en c-jLG’ kilab , die zij beide van de Arabieren 
hebben overgenomen. Is het mogelijk een volk te vinden dat eene geschrevene 
taal bezit en echter geene uitdrukking hóeft voor iets dat geschreven is? Indien 
de Maleijers een oud alphabet bezaten, dan is het te veronderstellen, dat zij ook 
boeken hadden, hoe gering die dan ook in getal mogten zijn, en deze boeken 
moeten eene benaming gehad hebben ; maar daar zij geene benaming voor een 
boek hebben, is het eene natuurlijke gevolgtrekking, dat zij geene boeken en 
bij gevolg geen letterschrift bezaten. Deze gevolgtrekking wordt zeer versterkt 
door de daadzaak, dat de Maleijers geene benaming hebben voor letter of letter- 
c 7 > 
teeken; het is bekend dat i >hoeroef , de eenige uitdrukking die zij daarvoor 
bezigen, Arabisch is. En kunnen wij ons een volk voorstellen, dat eene geschre¬ 
vene taal bezit en echter geen woord heeft voor een boek, noch eene enkele 
uitdrukking voor eene letter? Hoe kon, in dat geval, eene goede moeder haren 
zoon roepen om zijne letters te leeren? 
Het schijnt hoogst waarschijnlijk, dat de Maleijers, vóór dat zij den Islam om¬ 
helsden, ten naasten bij in denzelfden toestand waren als de inwoners van Nias, 
die wel eene bijzondere taal maar geen schrift noch boeken bezitten. Indien dezen 
van zulk een uitheemsch voorwerp als een boek willen spreken, dan gebruiken 
zij het door hunne Maleische naburen gebezigde Arabische woord" süèrat of 
e_h_o kitab. De Maleijers hebben, wel is waar, woorden die de beteekenis hebben 
van schrijven , lezen en opstellen of woorden tot eenen volzin te schikken, en daar¬ 
uit zou misschien kunnen worden beweerd, dat schrijven, lezen en opstellen be- 
