MALEISCHE SPELLING. 
i 
kende bezigheden voor hen waren. Maar het is bekend dat elk dezer woorden 
verscheidene andere beteekenissen heeft. Het mag met regt worden betwijfeld of 
toëlis , bui ja en tjJS karang oorspronkelijk de beteekenis hadden van 
schrijven, lezen en opstellen. Het is voorzeker even waarschijnlijk, dat deze 
uitdrukkingen op de denkbeelden van schrijven, lezen en opstellen werden toege¬ 
past, nadat de Maleijers met de kunst daarvan bekend werden, als dat zij oor¬ 
spronkelijk die beteekenissen hadden, „b bat ja , lezen, heeft misschien eene min¬ 
der uitgebreide beteekenis dan karang , opstellen, of toëlis , schrij¬ 
ven, maar „Ju batja bcteekent opzeggen, voordragen en prediken zoo wel 
als lezen. karang bcteekent zetten, rangschikken, in gekunstelde 
orde plaatsen, zoowel als eene zinsnede of een boek te zamenstellen; en 
toëlis bcteekent niet alleen schrijven, maar ook teek enen, werken en figu¬ 
ren maken van elke gedaante en op elke wijs. Doch eene natie, die ten eene- 
male onbekend is met de kunst van schrijven, kan strepen en teekens en aller¬ 
hande figuren maken, en dit alles zou door de Maleijers genoemd worden ï 
> 
toëlis. Zoo spreken zij van eene schilderij schrijven en van de toellsan of 
het schrift op gedrukt katoen. Men zegt, dat de bewoners der Poggi-eüanden, 
door middel van tatoeëring hunne bijzondere daden en gebeurtenissen huns levens 
vermelden, en deze ruwe figuren worden door de Maleijers genaamd ^jOJ toellsan. 
Ook is het der vermelding niet onwaardig, dat de Niassers, hoewel geheel en al 
met de schrijfkunst onbekend, echter een werkwoord hebben, dat de verschillende 
handelingen uitdrukt, die het Maleische werkwoord toëlis aangeeft. 
De vorenstaande beschouwingen hebben mij de gegrondheid doen betwijfelen 
van de algemeen aangenomene meening, dat de Maleijers hun oud alphabet heb¬ 
ben verworpen voor dat der Arabieren. Welke latere bewijzen voor het bestaan 
van zulk een alphabet mogen worden aangevoerd is onmogelijk te zeggen, doch 
althans nu schijnt er reden te zijn om te gelooven, dat het vooronderstelde oude 
Maleische alphabet nimmer heeft bestaan. 
Sommigen hebben gerheend, dat het Maleisch een aantal verschillende dialecten 
bevat, die aan zekere gedeelten van den Archipel eigen zijn, en hieruit wordt op- 
gemaakt, dat boeken, die gemakkelijk in het eene gedeelte van den eilandengroep 
verstaan worden, bijna onverstaanbaar zijn in hét andere. De juistheid van deze 
meening en van de daaruit gemaakte gevolgtrekking is zeer betwijfelbaar en het 
