MALEIS C HE SPELLING. 
11 
met de taal bekend zijn , ten minste op enkele plaatsen , groote moeite onder¬ 
vinden om zich verstaanbaar te maken en wederkeerig om de inboorlingen te be¬ 
grijpen; maar daar over zoodanige moeijelijkheid niet geklaagd wordt, zoo mag 
men vooronderstellen, dat die niet bestaat en dat liet onderstelde verschil in dia- 
lekt zoo gering is, dat het niet waardig is opgemerkt te worden. Het Maleisch 
bevat wel is waar eenige dubbelzinnige woorden, waarvan sommige in het eene, 
sommige in het andere land meer gebruikelijk zijn. Bij voorbeeld : te Batavia be¬ 
zigt men het meest het woord koe ping voor een oor, te Benkoelen is daar¬ 
voor jïAï talinga het meest in gebruik; te Batavia hoort men meest kam - 
/• 
bang voor eene bloem, te Benkoelen ^ böënga ; te Batavia zegt men meest 
haring at voor zweet, te Benkoelen <xJJ pal och : maar ||di' talinga, böënga 
en paloeh worden ook te Batavia en , köëping kambang en 
haring at even zoo te Benkoelen verstaan. 
Maar welligt zal worden aangevoerd, dat er , op sommige plaatsen , in de ge¬ 
sprokene taal een aantal woorden bestaan, die in andere Maleische landen ten 
eenemalc onbekend zijn, en dat dit feit een onomstootelijk bewijs oplevert voor een 
verschil in dialekt. Het feit wordt aangenomen, maar, voor dat er eenige ge¬ 
volgtrekking uit gemaakt wordt, moeten wij onderzoeken of de woorden in 
kwestie werkelijk Maleisch zijn. Indien iemand de tegenwerping maakte, dat 
j toebaroeq, ergens tegen aanstooten, te Batavia algemeen in gebruik, maar 
G<. O ** 
te Benkoelen ten eenemalc onbekend is, en dat j&ij rang gang , niet digt naast el¬ 
kander, algemeen te Benkoelen, maar geheel onbekend te Batavia is, dan zou 
ik de waarheid van zijne bewering erkennen; maar indien die persoon daar¬ 
uit zou willen afleiden, dat er in de gesprokene taal tusschen de beide ge¬ 
noemde plaatsen verschil in dialekt bestaat, dan zou ik de vrijheid nemen hem 
c, 7 '' ’ o , % o 
op te merken, dat toebaroeq een Soendaasch en j&Cj ranggang een Moesi-woord 
is, en dat het Maleische van het een langg ar en van het ander djarang 
is , welke woorden, zoowel te Batavia als te Benkoelen, in gemeen gebruik 
zijn. 
Op vele plaatsen zijn de Malcijers slechts kolonisten langs de kusten en, met 
uitzondering van een gedeelte van Sumatra, is hunne taal op geen der groote 
eilanden in het binnenland in gebruik. In de binnenlanden van sommige eilan¬ 
den worden verscheidene talen gesproken , en op die eilanden , waar de mboor- 
