16 
MAL EIS CUE SPELLING. 
in plaats van ^1 ïja, als wanneer er geene mogelijkheid van verwarring zou kunnen 
t 
plaats hebben. Zoo als de aanhaling nu geschreven staat, kan geen Maleijer, 
volgens eenigen taalkundigen regel, ontdekken wie het was, die vertrok van de 
ui uJ 
landpalen van Tyrus en Sidon. Er staat, dat (_$») ïja vertrok, maar wie is 
5- uJ " s. 
ïja , een man of cene vrouw? Indien men een inboorling zegt, dat ^1 ïja in 
S- 
vers 50 betrekking heeft op eene vrouw, dan zal hij allernatuurlijkst de gevolg- 
u) 
trekking maken, dat (_$•! ïja in vers 51 op denzelfdcn persoon betrekking heeft, en 
" s. 
daaruit zal hij besluiten, dat het de vrouw Avas, die van de kusten van Tyrus 
en Sidon vertrok; en evenmin is er iets in de overzetting van het daarop volgen¬ 
de vers, dat hem zou verhinderen te besluiten, dat het ook de vrouw was, 
welke den man genas die eene belemmering in de spraak had. 
Maar hoe onbepaald het voornaamwoord ïja ook zij, is evenwel het voor- 
" S- 
naamwoordelijk aanhechtsel ^ nja, zoo mogelijk, nog meer onbepaald. Het on¬ 
doordacht gebruik van dit aanhechtsel kan tot belangrijke vergissingen leiden. 
Het is te bejammeren, dat de Bataviasche Bijbelvertaling ons zulk een toepas¬ 
selijk bewijs van deze opmerking verschaft. In Mattheus XXVIII vers 8 en 9lezen wij: 
✓ y 3 /” ** uJ s uJ ui «** ui 
C 
u) * -*■ 
J>\ <x|&i 
ui ^ ^ 
ijZ) oM ck'-J 
j'j) 
In het Nederduitsch is deze aanhaling zeer duidelijk, daar het enkelvoudig man¬ 
nelijk bezittelijk voornaamwoord zijne den lezer onmiddelijk in staat stelt gewaar 
te worden, dat de discipelen waarvan gesproken wordt, die van Jezus zijn, 
maar de Maleische overzetting bevat dit denkbeeld niet. Het voornaamwoordelijk 
aanhechtsel ^ nja kan beteekenen zijn, haar, of hunne, zoodat moe- 
rïd-mocrïdnja kan worden begrepen als zijne, hare of hunne discipelen. Een 
Maleijer, wiens gevoelen omtrent de beteekenis van deze aanhaling gevraagd werd, 
begreep, dat ö r ^ moerïd' moer ïdnja moest beteekenen hare discipelen, d. i. die 
van de vrouwen. Er kan geen twijfel bestaan, of aan velen zal de zin dusdanig 
uJ 
voorkomen, daar het ook zoo in de vertaling staat; want ^yu purampöêivan, 
de vrouw en, is schijnbaar het betrekkelijke antecedent, en daarom zal een Ma¬ 
leijer zeer natuurlijk er uit opmaken, dat moerïd moerïdnja beteekent de 
discipelen van de vrouwen. De verwarring door de voornaamwoorden in vers 
