18 
MALEISCHE SPELLING. 
Taalkundigen zeggen, dat tot werkwoorden behooren getallen, personen, Avijzen 
en tijden 5 maar de Maleische AverkAvoorden maken geene aanspraak op die eigen¬ 
schappen. Het zal door een iegelijk, die met deze taal bekend is, dadelijk wor¬ 
den erkend, dat de AverkAvoorden geene onderscheiding in getallen en personen 
hebben; maar dat zij noch Avijzen noch tijden hebben zal door sommigen Avelligt 
Avorden in twijfel getrokken. Indien men door wijs verstaat eenen bijzonderen 
vorm van het AverkAvoord, uitdrukkende een bevel, eene verklaring, eene Avenseh, 
eene mogelijkheid of eene vooronderstelling, dan hebben de Maleische AverkAvoor¬ 
den geene Avijzen, daar er geen bijzondere vorm bestaat om een dezer denkbeel¬ 
den uit te drukken. Dezelfde vorm kan zijn de aantoonende, de gebiedende, de 
onbepaalde, de aanvoegende, de vermogende (potentiale) of de Avenschende (opta- 
tive) Avijs. De onbepaalde Avijs heeft zeer dikwijls een onafscheidbaar voorhecht- 
sel, tenvijl de gebiedende vaak zonder dat voorkomt; maar aan den anderen 
kant neemt de gebiedende wijs soms een voorhechtsel aan, terwijl de aantoonen¬ 
de daarvan ontbloot is. Men kan de Avijs van een AverkAvoord niet anders bepa¬ 
len dan door het verband. Indien dat klaarblijkelijk de aantoonende, gebiedende 
of eenige andere Avijs vereischt, dan Avordt het werkwoord aangenomen als in die 
wijs te zijn; maar de vorm van het AverkAvoord duidt dienaangaande niets met 
zekerheid aan. 
dend kan worden verbeterd. liet verslag door Weksdlt er Tan gegeven boezemt voorzeker eerbied voor dat werk 
in, maar, met het boek voor ons, kunnen wij zelf oordeelen. Liet verdient opmerking, dat bijkans een ieder, 
die deze vertaling luide heeft geprezen, tevens toegestemd heeft, dat er iets aan ontbrak om gemakkelijk te kunnen 
worden begrepen. Te Batavia wordt zij gehouden voor hoog-Maleisch en uit dien hoofde slechts verstaanbaar 
voor hen die goed met die taal bekend zijn. Sommigen hebben geklaagd over het groote aantal Arabische woor¬ 
den en anderen over de vele verouderde en niet algemeen bekende uitdrukkingen. A r erscheidene personen , han¬ 
delende onder den verschillenden indruk die het werk op hen maakte, hebben beproefd het kwaad, waarover zij 
zoo sterk klaagden, uit den weg te ruimen. Te Batavia heeft men beproefd eene nieuwe vertaling te maken in 
hetgeen men gewoon is te noemen laag-Maleisch. Te Poelau-pinang heeft men getracht de Arabische woorden door 
zuiver Maleische, en de weinig in gebruik zijnde Maleische door dagelijksche te vervangen. Te Malaka heeft men 
ook beproefd de verouderde en niet gebruikelijke woorden te verwerpen en aan de taal iels meer van de inland- 
sche eigendommelijkheid te geven. Doch geene van deze pogingen (en deze afkeuring, zoo die er in gelegen is, geldt 
ook mij zelven) is met eenen geheel goeden uitslag bekroond. Het is blijkbaar, dat er nog iets ontbreekt om den 
Bijbel voor de Maleijers geheel en al begrijpelijk te maken. Er is geen twijfel aan , dat de overzetting waarvan 
sprake is, al de boven gemelde gebreken bevat, indien wij aannemen, dat door hoog-Maleisch niels anders be¬ 
doeld wordt dan een stijl, die voor het volk uit de geringe klasse onverstaanbaar is; maar zijn deze gebreken niet 
veeleer de kenteekenen van het kwaad dan wel het kwaad zelf? Men kan een kenteeken wegnemen terwijl de 
kwaal blijft bestaan. De grondfout van deze vertaling is , zoo ik mij niet bedrieg , gelegen in hare te naauwkeu- 
rige woordelijkheid, iets dat slechts zelden is opgemerkt. Ik zeg te naauwkeurige woordelijkheid, omdat, boe- 
