26 
MALEISCHE SPELLING. 
rivieren zal zijn opgedroogd, gedronken zijnde door Jadjöëdj en 
Madjöédj. Er zal niet de geringste hoeveelheid versch water over¬ 
blijven; zij zullen alles opdrinken. Het water van de zee zal Avor- 
den opgedroogd; er zal geen druppel overblijven. Zij zullen alles 
opeten Avat de zee bevat. Zij zullen alle soorten van vruchten op¬ 
eten, de zoete en de zure, de aangename en de bittere; niets zal 
overschieten, noch op de aarde, noch in de zee; zij zuilen alles 
verslinden.” 
Uit deze Aveinige opmerkingen betrekkelijk de voornaamste rcd'etlcelen in het 
Maleisch, kan men gemakkelijk bespeuren hoe Aveinig bepaald de beteckenis der 
woorden in die taal is. Het getal en geslacht der naamwoorden en voornaam- 
Avoorden; het getal, de persoon, de Avijs en de tijd van een werkw oord, moe¬ 
ten, minstens in vele gevallen, geheel en al uit het verband worden opge¬ 
maakt; zoodat men als een goeden algemeenen regel kan aannemen, dat aan 
elk Avoord die bijzondere zin moet Avorden gegeven, die door de zinsnede 
Avaarin het voorkomt, klaarblijkelijk wordt vereischt. 
Welligt zal niemand veronderstellen , dat er immer eenige aanraking bestaan 
heeft tusschen de Hebreërs en de Maleijers , en evemvel bestaat in de talen 
dier volken, in sommige punten , eene groote overeenkomst. Het is niet mijne 
bedoeling op deze overeenkomst eenige stelling te bouAven, maar ik zal 
slechts eenige feiten aanhalen, en aan den lezer overlaten zijne eigene mcening 
daaromtrent te vormen. 
Wanneer men in aanmerking neemt het naamve verband tusschen de IlebreeuAv- 
sche en Arabische talen, dan zal men niet verwonderd zijn dat de HebreeuAvsche 
spelling en de Maleische, Avelke laatste inderdaad Arabisch is , essentieel de¬ 
zelfde zijn. Maar het is niet in de Maleische spelling, die van vreemden oor¬ 
sprong is, maar in de taal zelve, dat Avij de overeenkomst tusschen het Ma¬ 
leisch en het Hebreemvsch moeten nagaan. In de volgende bijzonderheden schijnt 
er eene opmerkelijke gelijkvormigheid tusschen deze twee talen te bestaan. 
Ten eerste. In beide talen Avordt de tAveede naamval (genpvus) aangeduid 
door de plaatsing der Avoorden. Het laatste van twee naamwoorden van verschil¬ 
lende beteekenis staat in den tweeden naamval , zonder tusschenstelling van een 
voorzetsel of eenige verandering in den uitgang van het tweede Avoord. In het 
HebreeuAvsch hebben Avij penui ha-mamah , in het Maleisch ^ CJy* möèka boèmi , 
