32 
MAL E IS C HE SPELLING. 
ken nimmer denzclfden zelfklinker uit; zoodat de lezer, door naauwkeurig er op 
te letten door welk bijzonder teeken ieder zelfklank is 'wedergegeven , bijkans 
niet kan falen in ccne juiste uitspraak. 
Terwijl ik mijzelven zoo voor de regtbank van liet publiek stel, ben ik niet 
overdreven in mijne verwachting van eene gunstige uitspraak. Tegenwerpingen 
zullen gemaakt, oude zienswijzen zullen stijf volgehouden worden, en sommigen, 
die zich onmagtig gevoelen eene meening van henzelven uit te brengen, zullen 
waarschijnlijk afgaan op de uitspraak van zeer onbevoegde regters. Dat de waar¬ 
heid zich in stilte en trapsgewijze openbaart, is alles wat men kan verwach¬ 
ten, en indien ik de hoop mag koesteren, dat, in het algemeen, de waarheid aan 
mijne zijde zal bevonden worden, dan zal ik het geheel voldoende beschouwen 
indien, hetgeen ik hier voorsta, eenmaal als juist zal worden erkend. 
Ten slotte hoop ik, dat een onderscheidend publiek naar vvaarde zal in aan¬ 
merking nemen het nieuwe en moeijclijke van deze onderneming en niet te scherp 
in zijn oordeel zal wezen, liet is slechts eene proeve en »hij , die slechts 
j) iets beproeft, hoe ongelukkig dat ook moge uitvallen, heeft aanspraak op ge- 
) moedelijkheid en toegevendheid. Het falen houdt op belagchelijk te zijn, wanneer 
«verwaandheid geene aanspraken heeft gemaakt, noch zelfvertrouwen een goeden 
«uitslag is vooruitgeloopen.” 
