M A L E I S C II E SPELLING. 
41 
<J ' cs. o 7 
den tweeden klank heeft, zoo als de ) in ürang, mensch, en de i__> in 
böhong, valsch, onwaar, dan smelten de _j en de dlammah in een en vormen 
een langen klank gelijk aan de scherplange o in boom, stroom. Deze klank 
is eene verlenging van den tweeden klank der dlammah en wordt aangeduid door o. 
Wanneer de medeklinker, die in dezelfde lettergreep ,_s» mad voorafgaat, eene 
"o 
kasrah met den eersten klank aanneemt, zoo als de CS in klra , denken, en de 
’ o 
1 in Hoe, dat, dan smelten de ^ en de kasrah in een en maken een langen 
5 . 
klank uit, zoo als de ie in zien (in tegenoverstelling van de i in zin). Deze klank is de* 
verlenging van den eersten klank van de kasrah en wordt uitgedrukt door ï. 
Indien de medeklinker die ^ mad voorafgaat eene kasrah aanneemt, die den 
o 
tweeden klank van dezen klinker heeft, zoo als de J in désa , een land, 
''c ^ 
en dèwa , een god, dan smelten de en kasrah in een en vormen een 
* 
langen klank, gelijk aan dien van de scherplange e in been, week. Deze klank 
is eene verlenging van den tweeden klank der kasrah en wordt aangeduid door ê. 
Hieruit blijkt, dat het Maleisch elf alleenklanken bezit, waarvan zes door de 
klinkers alleen en vijf door de verbinding van klinkers met de hoe roef mad 
worden voortgebragt, hetgeen, zoo als in andere Oostersche talen, op de volgende 
wijs kan worden aangetoond: 
) d 
1 a 
3 
I oe 
r 
i o 
1 i 
V 
I e 
o’ 
öê 
» (i) 
o 
ï 
Wanneer een dezer klinkers wordt verdubbeld, dan wordt de klank n achter 
den oorspronkelijken klinker gevoegd. Zoo wordt de verdubbelde fat-hah, an, de 
- > 
dlam mah, oen, de kasr ah, in ; zoo als in den eigennaam Moe hamm adan , 
.fï o j ^ ^ SS ' } t 
0 .-O.SUO M och anima doen , en Moehammadin. Deze vorm, die alleen in Ara- 
O uJ 
bische woorden voorkomt, wordt door de Arabieren en Maleijers genoemd 
tanöêu'ïn, en aldus omschreven: 
(1) Het gebruik Tan dit teelten (* ïa 1 in het volgende hoofdstuk worden verklaard. 
6 
