46 
MALEISCHE SPELLING. 
door het plaatsen van een mad over de alif mad genoegzaam wordt aangeduid, 
dat het woord wordt verstaan te beginnen met twee alifs. 
Het is omdat de alif mad, aan het begin van een woord, wordt begrepen te 
zijn voorafgegaan door alif barbaris , dat de alif mad wordt gezegd in kracht 
gelijk te zijn aan twee alifs. (1) 
Wanneer cene andere letter dan alif barbaris de alif mad voorafgaat, zoo 
als de ^ in uuL mata , oog, dan wordt de alif mad niet gezegd in kracht 
gelijk te zijn aan twee alifs , maar vormt slechts eene lange lettergreep in verbin¬ 
ding met den voorgaanden medeklinker en den klinker fat-hah. 
o _ c ^ 
Er is een andere vorm van mad , gewoonlijk geheeten <_aJJ ^ mad alif ? dat 
slechts een loodregt streepje is in den vorm van eene alif. Mad alif schijnt 
niets anders te zijn dan een vervanger van alif mad. Zoo schrijft men beide 
o " G ' O I" O ^ 
en ra liman, goedertieren. In het eerste geval is de alif mad 
tussehengevoegd, en in het tweede is haar vervanger, de mad alif , er bo¬ 
ven geplaatst. 
Wanneer deze loodregte streep boven of ter zijde van de alif mad geplaatst 
is, zoo als in sommige handschriften voorkomt, dan is zij een vervanger van liet 
spellingsteeken mad (”) en duidt aan, dat de alif', waarboven zij staat, is alif 
m a d. 
Er is echter nog een andere vorm van mad , die bestaat in eene alif mad bo¬ 
ven eene waarmede een woord gesloten wordt, en die den naam draagt van 
o " c o ^ 
o..* mad as al. Deze vorm komt alleen voor in Arabische woorden. Voor- 
beelden daarvan zijn Moesa , Mozes, Isa, Jezus, en JJlsJ Taala, 
de Allerhoogste. Mad asal kan worden overgebragt door oorspronkelijke 
mad, en wordt zoo genoemd, omdat hij betrekking heeft op den oorspronkelijken 
vorm van het woord. Zoo ziet men in de bovenstaande voorbeelden de uit¬ 
gang ^ mad veranderd in alif mad, door de plaatsing van de mad asal over 
(1) De Maleijers meenen, dat het spellingsteeken mad (~) een verbasterde vorm is van het Arabische getal- 
teeken r (2). Dit kan misschien waar zijn, maar de overeenkomst , zoo in vorm als in gebruik , van den mad 
met de Grieksche circumflex , zou bijna leiden tot de vooronderstelling , zoo die door niets wordt tegengesproken , 
dat de Arabieren dit teeken aan de Grieken hebben ontleend , zoo als zij met zoo vele lakken van wetenschap 
deden. 
