MALEISCHE SPELLING. 
47 
de (__§», en dien ten gevolge wordt de uitspraak dier woorden, als of zij werkelijk 
' G 3 ' g 
op alif mad uitgingen, en dus Moesa , {^yy Isa , ÜLJ Taala. 
- ' o ;,o" 
Eindelijk wordt de mad soms geplaatst over verkortingen, als voor 
sasoe»# goehnja , voorzeker. 
o o"'” 
jjiLiij tasjdïd ( w ). De tasjdïd verdubbelt de letter waarboven hij geplaatst 
is, als in tammat , geëindigd, en yl lijar , wild. De tasjdïd kan 
boven elke letter geplaatst worden, uitgenomen de 1, ^ , £ en ^ en het is een 
algemeene regel, dat, wanneer eene lette 1 * * wordt uitgelaten, zoo als dikwerf ge¬ 
schiedt met het gebruik van voorhechtsels, de volgende letter een tasjdïd 
vereischt, zoo als in vi^juu mannanti, wachten (1). Hier is het oorspronkelijke 
o' o " 
woord nanti , en het voorhechtsel is ^ mdn\ het grondwoord heeft twee 
noen’s en het voorhechtsel eene; doch pi het afgeleide woord komen ook slechts 
twee noen’s voor, omdat de ^ van het voorhechtsel wordt weggelaten; maar 
een tasjdïd wordt boven de eerste ^ van het grondwoord geplaatst, als zijnde 
de eerste op het voorhechtsel volgende letter, na dat de ^ daar van is afgenomen. 
Wanneer de ^ of ^ een tasjdïd aannemen, dan zijn die letters hoeroef 
mad van de voorafgaande syllabe en tevens hoeroef barbaris of medeklinker, 
waarmede de volgende begint; zoo als in ci jy boê-wat , doen, £y böê-wang , 
O oJ 3 G u) G J * 
wegwerpen, ^y töê-wan , heer, tl-jang , pilaar, sï-jang , dag- 
G ' G G ''G 
licht. Zonder tasjdïd zouden deze woorden geschreven worden: «üju - 
O O "G ? O "'c J 
ajyi - £.y - ^.y. Het is hier duidelijk, dat de eerste ^ en ^ in deze voorbeel- 
G 3 G 3 G 3 G G 
den hoe roe f mad zijn, die de lettergrepen y böë , y buë, y toë , H, en sï 
sluiten, terwijl de tweede ^ en ^ zijn hoeroef barbaris , waarmede de letter- 
O " O" O o" 
grepen wat , wang , ^ wen, ^ ƒa ng en 7a ng aanvangen. 
Eene letter, waarover een tasjdïd is geplaatst, kan geen djazam aannemen; 
doch daar een tasjdïd twee letters doet vooronderstellen, zoo wordt altijd boven 
g tn 3 
de eerste een djazam verstaan, zoo als de j in cuy böè-ivat , die aangemerkt 
o 5 
wordt als een djazam te hebben en de eerste syllabe y te sluiten. 
(1) Deze regel is arm het Arabisch en Debreeuwsch beiden eigen. De Hebreeuwsche darjcsch is, in der daad, 
hetzelfde als de Arabische tasjdid. 
