50 
MAL E IS C HE SPELLING. 
lUIIk^o ?ndng-dkoe, bekennen, doch alsdan blijft hij toch de plaats vervangen 
van alif barbar is. 
Wanneer de ha m zah bij de alif barbaris gevoegd wordt, is zijne plaats 
tusschen de alif en'den baris of klinker, zoodot wanneer de alif de fat-hah of 
dlamviah aanneernt, de hamzah onder den klinker komt, zoo als in 
d 
o* 
ampat , vier, en c^JU) oc rn pa t, belasteren; doch wanneer de alif de kas- 
° ° 
rah aanneernt, als in iridjaq , treden, dan wordt de hamzah boven den 
klinker geplaatst. 
Wanneer de hamzah de alif barbaris vervangt, dan behoort die niet boven 
de andere letters gesteld te worden, zoo als veelal doch verkeerdelijk gedaan wordt, 
maar op eenc lijn, zoo als de alif zou geplaatst zijn, indien die bijgevoegd ware, 
O "C' o ^ 'G ^ 
als in parkatd-an , een gezegde, jsJmUngadjar , o n d e r w ij zen, 
di-atas , boven. 
Tenzij men ver in de Maleische spelling gevorderd is, wordt eenigc oplettend¬ 
heid vereischt, om de alif barbaris van de alif mad (Ij te onderscheiden; 
zonder duidelijk dit onderscheid te kennen en er op te letten is het onmogelijk de 
afgeleide woorden juist te schrijven. De volgende opmerkingen zullen waarschijnlijk 
het vinden van dit onderscheid eenigzins gemakkelijk maken. 
Ten eerste. De alif mad heeft altijd in dezelfde lettergreep een medeklinker 
voor zich, even als de j en <_$> wanneer zij hoer oef mad zijn, terwijl de alif 
barbaris integendeel nimmer een medeklinker in dezelfde lettergreep voor zich 
kan hebben (2). Wanneer woorden, die met alif mad aanvangen, een voorhechtsel 
aannemen, dan wordt, door hen die zuiver wenschen te spellen, de hamzah tus- 
o ^ ^ o ^ 
schen het voorhechtsel en de alif mad geplaatst, als in mang-adjar, 
t -jjVjj bar-anaq , CJllA* mang-akoe , di-atas , enz. De alif mad , die in 
elk dezer voorbeelden den hamzah volgt, is dezelfde alif mad waarmede het grond¬ 
woord aanvangt, en door de invoeging van de ha m zah tusschen dealif mad 
en het voorhechtsel, bespeurt men duidelijk, dat de eerste lettergreep van 
het grondwoord wordt voorondersteld aan te vangen met alif barbaris 
(1) Zie noot C van de Aanteekeningen. 
(2) De lezer zal zich herinneren, dat deze woorden, die schijnbaar aanvangen met alif mad , in wezen¬ 
lijkheid beginnen met twee alifs , wordende de alif barbaris voorondersteld de alif mad vooraf te gaan. 
