MALEISCHE SPELLING, 
57 
^ Cj 3 ' * o^T.» 3 o 3 ' 
nnabi , maar ^Gi) u_>US' kitaboë nnabïji, noch <dil Jw rasoêloë llah, maar 
;T~ >' 
<dl) rasmloë llahiy met eene hasrah hij de laatste lettergreep, om den 
genitivus aanteduiden. Daar echter in het Maleisch de genitivus wordt aangeduid 
door de onderlinge plaatsing der woorden, zoo is het weglaten van de hasrah 
goed Maleisch, hoewel slecht Arabisch, 
"" * o 
JLx *ju> mim-imala is eene kleine mïm , die soms bij de dl ara mak of hasrah 
" t t 1 , 
c 3 cicr 
wordt gevoegd, als in joJG pondoq , eene hut, en ^lGj benteng , eene bat¬ 
terij. Het is reeds opgemerkt (1), dat de dlammah en hasrah ieder twee 
verschillende klanken hebben, als de dlammah die van oe en o, en de hasrah 
die van i en e (scherplang). Daar echter één klinker niet gevoeglijk twee ver¬ 
schillende klanken kan aanduiden, zoo was het noodig de dlammah zoo wel als 
de hasrah door een ander teek en te doen vergezellen, om bijzonder een der twee ver¬ 
schillende klanken van deze klinkers uittedrukken, en daartoe is de mim-imala 
gekozen. 
Dit teeken duidt aan, dat de klinker, waaraan het is toegevoegd, zijnen tweeden 
klank heeft; zoo heeft de dlammah met mim-imala den klank van o in pot, 
pond, en de hasrah met hetzelfde teeken dien van e in pen, den; terwijl 
het niet aanwenden van hetzelve aantoont, dat deze klinkers hunnen eersten klank 
hebben, namelijk de dlammah dien van oe in goed, en de hasrah dien van i 
in tin, kin, enz. 
Voorbeelden van mim-imala met dlammah. 
t t 
O 3 C> 
y pühon , boom. 
t 
o 3 c f 
budoeh , onwetend. 
V 
" o 3 
dösa, zonde, 
f* 
o -'o 3 
c o rang, mensch. 
ft 
o ’o> 
Zjbii bohong, onwaar. 
t 
o *i > 3 
ojjï öbat , geneesmiddel. 
(1) Zie bladz. 40, 
8 
