70 
MALEISCHE SPELLING. 
&Xt pan och, vol. Wanneer $. i aan bedrijvende of transitieve werkwoorden wordt 
gehecht, dan schijnt dat woordendeeltje tot weinig meer te dienen dan orn den zin te 
versterken, door meer nadruk te leggen op het woord waaraan het gehecht is. Als zoo- 
C > " O' to 
danig schijnt het gebruikt te worden in de volgende volzinnen: JIC* ^1 
JU- hij is bekend met al de omstandigheden van zijne diena- 
Ui' ' uj Zj 
ren, aj jJ aLTU óyU ^ J-u *—j) wanneer hij wenscht van 
voedsel verzadigd te zijn, ''L^o ziekte of pijn gevoelen, 
ul " . 
jjjswi <—;U JuU UU- de 
r c g t e r en al het volk zagen met verwondering de handelingen 
van si Tjïirdiq’s vader, JxJïj* o) JUU ai xsji ga zien of er 
wilde beesten in de nabijheid zijn, t 1 CU 
JU* o) ik ben door den koning van het woud gezonden orn naar 
wilde beesten in de nabijheid om te zien. Aan onzijdige werkwoorden 
gehecht heeft dit woordendeeltje soms een veroorzakenden (causatieven) zin: als 
> ^ g 1 o j g ^Có'' 
t ’< ! i_JuVa Jiidöpi ïikoe, mij doen leven, van i_ ><yjjb hl dop, leven, en 
mannahani, doen tegenhouden, van iuhan, tegenhouden. 
c " 
Ten aanzien van de aanhechtsels ^ an en $,i moet worden opgemerkt, dat, 
wanneer het grondwoord in eene sterke letter met eenen djazam uitgaat, zij gec- 
o" 
nen hamzah vereischen. Wanneer ^ an aan dusdanig woord gehecht wordt, 
dan wordt de laatste letter van dat woord afgescheiden, krijgt eene fal-hah en 
G X G ,? G^ 
vormt met de ^ van het aanhechtsel eene afzonderlijke lettergreep: als in 
G ’g* G ^ G' 
part oeiÖê-ng an, hulp, van töëloeng, helpen, pang har a-pan, 
G^ •'* G "G y ' C' 
hoop, van <__LU harap, hopen, paraiöê-raii, schikking, van ) 
at oer, schikken. 
Wanneer $. i het aanhechtsel is, dan neemt de laatste letter van het grond¬ 
woord, «na daarvan afgescheiden te zijn, eene hasrah aan en maakt eene afzon- 
G ’ t G > C’ 
derlijke lettergreep uit: als locndjöê-ki , aan wijzen, van toendjoeq, 
* • 
^ G^ G ^ # G ''G ^ ''uJ ^ 
manghanda-ki, willen, van hdndaq, en malliha-ti, 
