ICIITHYOLOGIE VAN JAPAN. 
131 
posteriorem multo superantibus; cauda gracili basi depressiuscula corpore plus duplo longiore su- 
perne pinna oblonga rotundata dupla ejus longitudine circiter a basi ventralium reraota; spina 
caudali longissima compressa utrinque serrata curvata a basi pinnae caudae posteriore remota; appen- 
dicibus genitalibus angulum ventralium multo superantibus (1); corpore pinnisque superne cupreo- 
olivaceis inferne albidis; pectoralibus inferne apicem versus aurantiacis; cauda post spinam nigricante. 
Synon. Mylióbatis aquila T. Schl. Faun. Jap. Poiss. p. 310. 
Tohijei Japonens. 
Habit. Nagasaki, in mari. 
Latitudo speciminis unici feminini 230™. 
Aanm. De beroemde schrijvers der Fauna Japonica houden deze 
soort voor dezelfde als Mylióbatis aquila Risso. Ik kan mij met dit 
gevoelen niet vereenigen. Raadpleeg ik de beschrijving van Mylióbatis 
aquila in de Systematische Beschreibung der Plagiostomen, dan zie ik 
daar aangeteekend, dat de tajiden der middelste kaakreijen 4 tot 6 
maal breeder zijn dan lang, dat de voorste rand der borstvin een der¬ 
de langer is dan de achterand, dat de buikvinnen wat langer zijn 
dan breed en de staart slechts bijna tweemaal langer is dan het lig— 
chaam. Deze kenmerken duiden reeds op een soortelijk verschil van 
mijne voorwerpen, met de exemplaren, welke de heeren J. Muller en 
Henle hebben beschreven. Maar het komt mij voor, dat ook in de 
Europesche zeeën meerdere soorten van Mylióbatis bestaan en meerde¬ 
ren der sijnonijmen van de heeren Muller en Henle tot andere 
soorten te brengen zijn. Om van de afbeeldingen der oude schrijvers 
niet te spreken, op welker naauwkeurigheid te veel af te dingen valt, wijs 
ik slechts op de afbeeldingen van Mylióbatis bovina Geoffr. in het 
groote werk over Egypte en op de afbeelding van Mylióbatis aqiila 
Risso van den heer Richard Thomas Lowe in zijne History of the 
Fishes of Madeira waar de rugvin boven de basis der buikvinnen 
begint, op de afbeelding van Mylióbatis noctula Bonap. in de Icono- 
grafia della Fauna Italica waar de rugvin met naauwelijks hare lengte 
achter de basis der buikvinnen begint, de snuit uiterst stomp en kort 
(1) Deze opgave van de geslachtsaanhaugsels is genomen naar eene in mijn bezit zijndein Japan gemaakte afbeelding, naar 
eene kopie van welke de aangehaalde afbeelding in de Fauna Japonica genomen is. Deze afbeelding vertoont een staartdoorn 
meer dan mijn voorwerp maar stelt zonder twijfel dezelfde soort voor. 
