MALEISCHE SPELLING. 
121 
wordt de voorlaatste lettergreep gemengd. Deze woorden belmoren dus alzoo te 
OJ lO * üJ yj yj 
worden geschreven: ol ad-da , oJ» pad-da , mah-ha , <—i) ap-pa, ddr-ri. 
Daaruit blijkt dat de voorlaatste lettergreep niet kort zuiver is en dus, zonder 
tegen de achtste en negende der vorenstaande grondregels te zondigen, den klemtoon 
kan aannemen. Deze voorbeelden strekken dus tot bevestiging en gcenzins tot ont¬ 
zenuwing van de bewering, dat er geen woord in de taal voorkomt dat alleen 
uit korte zuivere lettergrepen bestaat. 
Deze spelling wordt ondersteund zoowel door de Bataviasche Bijbelvertaling in latijn- 
sche karakters, waarin immer de tdsjdlcl wordt uitgedrukt door eene dwarsstreep 
boven de letter, als door vergelijking met andere woorden en door de vast aan- 
genomene uitspraak. 
Dergelijke bedenkingen zal men welligt vooronderstellen te bestaan tegen de 
t /• , ^ > t > 
schrijfwijze der volgende woorden, als: JjLi Drie dezer woor¬ 
den zal men misschien beschouwen als voorbeelden van drielettergrepige, en de 
twee andere als van tweelettergrepige woorden, die alleen uit zuivere lettergre¬ 
pen bestaan. Deze moeijelijkheid laat zich op twee wijzen verklaren. 
De vertaler van den Bijbel heeft het gedaan door de plaatsing van eenen lasj- 
u> yJ ** 
dïd boven de laatste letter en dus te schrijven JH a-gam-ma, su-gal-la , 
uJ > u) J uJ > 
^3') oe-tam-ma , soek-ka , cl/J doek-ka. 
Indien de voorlaatste lettergreep van elk dezer woorden gemengd is, dan drui- 
schen zij in geen enkel opzigt aan tegen de hierboven gestelde regels, maar het 
is twijfelachtig, of, bij eene aandachtige beschouwing, deze schrijfwijze wel de bes¬ 
te is. Hoewel de gestelde woorden van het Sanskrit zijn afgeleid, schijnt 
het ten eenemale onnoodig de toevlugt te nemen tot die taal, om hunne 
y 
spelling nategaan, want, uitgezonderd ^ï) zijn zij zoo algemeen in gebruik en 
zoo bekend aan een ieder die kennis heeft van het Maleiseh, dat zij kunnen wor¬ 
den beschouwd als het burgerregt te hebben verkregen en dus, overeenkomstig 
den geest van de taal waartoe zij nu behooren, te moeten worden gevormd. Dc 
uitspraak der inlanders regtvaardigt dit gevoelen; want zeer gewoonlijk, zoo niet 
immer, worden zij uitgesproken als ware de voorlaatste lettergreep lang zuiver, 
en volgens die uitspraak worden zij ook zeer dikwijls, zelfs door goede schrijvers, 
geschreven. Ik stel daarom voor, overeenkomstig de uitspraak en de spelling 
der inboorlingen, die woorden te schrijven als volgt: AH agama, JlLw saga la , 
S- 
l»U'l oetama, C-fy» soêka , lL/*J döëka. Hetzij men echter deze spelling aanneme 
