122 
M AL E ISO HE SPELLING. 
of die van den Bijbel blijvc volgen, geene derzelve zal in strijd bevonden wor¬ 
den met eenen der aangegeven grondregels. 
De tegenwerpingen die ten aanzien van die grondregels liet meest te voorzien 
schenen, hierdoor, zoo men hoopt, voldoende wederlegd zijnde, komt het nuttig 
voor, eenige algemeene regels ten opzigte van den klemtoon en de klankmaat aan- 
tegeven en door voorbeelden op te helderen. 
Eerste Regel. Wanneer de voorlaatste lettergreep van een woord zuiver is en 
den klemtoon heeft, dan vereischt die eene hoer oef mad. 
Deze regel is niets dan een uitvloeisel van den negenden grondregel, op een bij¬ 
zonder geval toegepast. Wanneer elke zuivere lettergreep, die den klemtoon heeft, 
eene hoer oef mad bevat, dan moet natuurlijk de voorlaatste lettergreep die ook 
bevatten, wanneer zij zuiver is en den klemtoon heeft. 
Wanneer men behoorlijk dezen regel in het oog houdt, dan wordt daardoor 
het spellen van Maleische woorden volgens het gehoor zeer gemakkelijk ge¬ 
maakt. Indien men een Maleijer hoort uitspreken de woorden anak , hoewaja , 
hoêta, tampMroeng , ikan , palïta , enz., dan bespeurt men gemakkelijk 
dat de voorlaatste lettergreep zuiver is, en men kan dus, zonder vrees voor ver¬ 
gissing, die met eene hoer oef mad schrijven, op de volgende wijze jJf 
Het is onnoodig zulk eenen eenvoudigen regel door meer voorbeelden te willen 
ophelderen, te meer daar al de voorbeelden die men zou kunnen stellen, ook bij 
den volgenden regel zouden kunnen worden aangevoerd. Het hoofddoel van het 
stellen van dezen regel is, eene dwaling op te helderen, die bij de volgende 
regels niet uitkomt. Hieronder volgen eenige voorbeelden van verkeerde spelling, die 
volgens den bovenstaanden regel kunnen verbeterd wmrden, als: 
l tdji parnama, moet zijn 
Mj ha pal ïi , -- 
ïi p al a , - 
pViji parnama, vol, van de maan sprekende. 
JU^ hapala, hoofd. 
JU' pala , muskaatnoot. 
LU m at a , 
Uwj s a m a , 
kambirï , 
* 7 
euU mata, oog. 
r L sama, gelijk. 
kambïri, gesn.eden. 
