136 
MALEISCHE SPELLING. 
voorkomt in eene lettergreep waarop de klemtoon valt, er ook geene in het 
geheele woord kan zijn. Voorbeelden hiervan vindt men in angsa , oJu 
>■ ^ 
maiidi, sxi landa , tanioe, enz. 
Meer opmerkingen betreffende den klemtoon en de klankmaat zouden voor¬ 
zeker wenschelijk zijn, daar de vele afgeleide woorden met een, twee of meer 
aanhechtsels, hier voren niet behandeld zijn. Daar dienaangaande echter niets 
met voldoende juistheid en zekerheid is kunnen worden nagegaan, heeft men 
het beter geoordeeld dezelve ouaangeroerd te laten. 
Hoofdstuk VUL 
Opmerkingen betreffende hel gebruik van sommige letters en 
spellingsteekens, en van de klinkers. 
I. Over de ^ (nja ). — Daar men er acht op moet geven de ^ niet met de te 
verwarren, zoo kunnen de onderscheidingspunten van ^ niet, naar willekeur van 
den schrijver, boven of onder de letter geplaatst worden. Wanneer de ^ een 
y 
woord aanvangt, zoo als in njüta , of in het midden komt, zoo als in 
manjoesüëi, dan komen de punten onder de letter, daar dezelve anders niet zou 
te onderscheiden zijn van de eia die, aan het begin of in het midden van een 
woord, denzelfden vorm heeft als de alzoo geplaatste ^ met de stippen er 
> 
boven. Wanneer echter de ^ een woord sluit, zoo als in koedanja , dan 
komen de punten er gevoeglijk boven, want alsdan kan dezelve zelden of nooit 
met de verward worden. 
De ^ is, even als de Romeinsche x , eene zamcngestclde letter, die de klan¬ 
ken van en ^ in zich vereenigt. Daarvan zou men, zoo het schijnt, kunnen 
afleiden, dat do zuivere vorm van ^ niet is die van de met drie punten er onder, 
zoo als die letter soms geschreven wordt, maar wel die van met drie punten 
er boven. Op zich zelve staande of aan het eind van een woord behoort dezelve 
aldus te worden geschreven. 
II. Over de q (gaf). — Wanneer een grondwoord, dat in j uitgaat, een 1 aan¬ 
hechtsel aanneemt, dan wordt de q somwijlen verwisseld met CJ• Deze verwisseling 
