MALEISCHE SPELLING. 
141 
Volgens dien regel vereischen sommige afgeleide worden eenen, andere twee 
en sommige drie bar is , doch nimmer meer, zoo als blijkt uit de yolgende voor¬ 
beelden. 
Hjo o di ka-ta-i. 
0 di ka la-ï nja. 
<xlUEo o di ka-ta-i-njCi-lah. 
9 
o di toe-lüè-ngi. 
9 9 
di toe-loe-ngï-nja. 
9 9 
aSUslS'O di toe-loe-ngi-nja-lah. 
Wanneer eene lettergreep, die met hamzah begint, hare hoeroef mad verliest, 
dan behoort de hamzah den bar is aantenemen; zoo begint in mangöê- 
roeng , insluiten, de tweede lettergreep met hamzah, waarop de ^ mad volgt; 
9 
maar in mangoerüëngi , verspringt de j naar de volgende lettergreep en 
de hamzah neemt dientengevolge eene dlammah aan. 
Wanneer een grondwoord geene hoeroef mad heeft, dan moet de eerste letter- 
^ 9 
greep eenen klinker of baris, aannemen, als in ^ iarnan , een makker, «xsuJ 
toempah , storten, J-l&J tinggal, blijven; en deze klinker behoudt zijne plaats 
in eiken vorm, dien een daarvan afgeleid woord ook moge aannemen, zoo als blijkt 
ï l 
uit de in het vijfde Hoofdstuk gegeven voorbeelden angkat , oempat 
en indjaq. 
s. 
Sommige grondwoorden zonder hoeroef mad vereischen twee klinkers, om de¬ 
zelve te onderscheiden van andere Avoorden, die met dezelfde medeklinkers Avor- 
den geschreven. Zoo kan |pLb biniang , ster, Avel onderscheiden Avorden van 
pxxi boenting , zwanger, door de kiisrah onder de eerste lettergreep, maar 
niet van ^Ib bent eng, eene versterking, zonder eene fal-hah boven de laatste 
lettergreep, zoodat het woord geschreven wordt fhh. Evenmin is êjib benteng 
te onderscheiden van £lb biniang, zonder kusrah onder de tweede lettergreep, 
dus: ( Abb. 
19 
