142 
-MAL EIS C HE SPELLING. 
Sommige grondwoorden, die eene koer oef mad in de eerste lettergreep hebben, 
vereischen niettemin eenen bar is in de tweede of laatste om ze te kunnen onder¬ 
scheiden van andere grondwoorden, die, met uitzondering van den baris , even 
eens geschreven worden. De volgende woorden dienen daarvan tot voorbeelden: 
euU mata , oog, cuU mati, dood. 
> 
■JLfy lalii, echtgenoot, GJl iakoe , gedrag. 
y 
y ' > 
lui ja, rijk, kajoe, hout. 
.U 
J • 
.. I 
Ikat, binden, 
pasar, markt, 
küëroeng, opsluiten. 
djahal, slecht, 
b a w a, brengen, 
ma soek, in gaan. 
clXjJ ik oei, volgen. 
jw U pasir, zand. 
y 
koerang, ontbreken. 
djdhit, naaijen. 
jl bawoe, reuk. 
) 
masak, rijp. 
Sommige woorden, die, met uitzondering van de klinkers, gelijk geschreven 
schijnen, kunnen gevoeglijk door eenen tasjdld onderscheiden worden. Zoo wordt 
töèwan, heer, door den tasjdld, ten eenemale onderscheiden van löènoe, 
y . * • " 
aansteken (vuur, licht); evenzoo boëwat, verrigten, van böèla, 
uJ y uJ 
blind; k; böëwang, wegwerpen, van böènga, bloem; sïjang, 
daglicht, van Sjuj singa, leeuw. 
Wanneer eene lettergreep uitgaat in j of ^ met eene fat-hah over de voor- 
x' y 
afgaande letter, dan moet die fat-hah altijd bijgevoegd worden, als Sc) a.ngkau, 
y y 
gij, en sampaj, aankomen. Hierdoor voorkomt men, dat de ^ en L s 
worden verward met ^ en ^ mad. 
Eigennamen belmoren steeds met al hunne klinkers en spellingsteekens geschre¬ 
ven te worden. Dit heeft zoo veel voor, en het niet opvolgen van dat gebruik 
heeft zoo veel tegen, dat het bijkans onnoodig schijnt het aan te bevelen. 
Daar er nog eindelijk veel gevallen zijn, waarin het gebruik van klinkers of 
spellingsteekens als nuttig is te beschouwen, doch die zich niet gemakkelijk tot 
