MALEISCHE SPELLING. 
143 
vaste regels laten herleiden, zoo komt liet voor aanbeveling te verdienen, een 
klinker of een spcllingsteeken te gebruiken overal, waar gevaar bestaat voor eene 
tweeledige opvatting of voor twijfel. 
Het zal een ieder, die nadenkt over de mogelijke dubbelzinnigheid van vele Ma- 
leische woorden die geheel zonder klinkers geschreven worden, opvallen, hoeveel 
gemak het gebruik derzclve te weeg brengt (1). Om bij elk woord al de klin¬ 
kers te voegen zou ten lastig zijn en geen daaraan geevehredigd gemak aanbie¬ 
den , daar de minstgeoefende lezer vele woorden zonder een enkelen klinker kan 
herkennen; maar de gewoonte om dezelve geheel en al achterwege te laten 
verhindert niet alleen het vlot lezen, maar maakt ook vele zinnen voor tweeledige 
opvatting vatbaar. Zoo zullen Maleijers den waren zin niet kunnen bepalen van 
deze weinige woorden ^ Jïjj S.ui' j! zonder de bijvoeging van eenen klinker 
bii het woord «juS" of zonder het een of ander in den zin, dat de bedoeling dui- 
«j» ( . / CJ 
^ «'* oJ * 
delijk maakt. De een zal lezen ^ ^11 jj ol adda kambing di dalam ka- 
bon, er is eene geit in den tuin, terwijl de andere er van zal maken ^ Jloj Sxai' ol 
adda kambgng di dalam kabon, er is eene bloem in den tuin. Beiden 
kunnen gelijk hebben, want zonder klinker bij de laatste lettergreep van 
kan men niet bepalen, of de bedoeling was, dat dit woord zou beduiden eene geit 
of eene bloem. Meer zoodanige voorbeelden zouden kunnen worden aangegeven, 
doch dit enkele is voldoende om te bewijzen hoe onbestemd een geschrift moet 
wezen, waarin geen enkele klinker voorkomt. 
Ik zal deze opmerkingen besluiten met een uittreksel uit een Maleisch hand¬ 
schrift, als een voorbeeld van spelling volgens de in de voorgaande bladzijden ter 
nedergestelde regels, in tegenoverstelling van de gebruikelijke verkeerde schrijf¬ 
wijze. De linker bladzijde bevat de onjuiste spelling van het Handschrift, dat ge¬ 
trouw gevolgd is. Door dit te vergelijken met de spelling op de regter blad¬ 
zijde zal de lezer beider waarde kunnen beoordeelen. 
(1) Elke twee letters , met uitsondering van die welke geeuen tasjdid kunnen aannemen, kunnen, door de 
verschillende wijren van het aanbrengen der klinkers en spellingsteekens, niet minder dan vier en tachtig ver¬ 
bindingen daarstellen , waarvan het meerendee! bestaat uit twee lettergrepen. 
