12 
Et nos quidem minime dubitamus, quin status typicus etiam 
Parmeliæ appendiculatæ Fée alius sit quam ab ejus auctore de- 
scriptus et depictus. 
41. Parmelia proboscidea Tayl. in Macq. Flor. hibern. II, 
p. 143; Parm. perlata v. ciliata (DC.) Schaer. Enum. p. 34. 
Serra d’Estrella et Petro polis; Serra da Piedade, 
ad cortices arborum, fertilis. 
Apothecia primo fere excipulo clauso, subgloboso, apice 
pertuso subpedicellato, dein cyathiformia, mediocria; sporæ ellip- 
soideæ long. 0,015—017, lat. 0,007—008 mm. 
Medulla nec hydrate Kalico nec hypochlorate calc. tingitur, 
thaili vero superficies, hydrate Kai. contacta, pulchre flavescit. 
Sine dubio speciem format propriam. 
42. Parmelia cetrarioides (Del. Horb.) Nyl. in Flora 1869, 
p. 290; Hepp Lich. Europ. exs. Nr. 578 sub Imbricaria per¬ 
lata (Ach.). 
Palmeira prope Barbacena, corticola. 
Similis Parm. perlatæ Ach. sed lobis nonnihil aliter formatis, 
marginibus nudis. Apothecia majuscula, cyathiformia, recepta- 
culo pedicellato, pedicello plerumque nonnihil scrobiculoso vel 
sulcato. Sporæ ellipsoideæ, long. 0,015—017, crass. 0,008 mm., 
hyalinæ; 
Medulla nec hydrate Kalico nec hypochlor. calc. tingitur, 
sed thalli superficies hydrate Kalico adtacta pulchre flavescit. 
Specimina Brasiliensia prorsus conveniunt cum illis, quæ in 
herbario nostro sub nomine Parmeliæ cetrarioidis ex herbariis 
Delisei et Lenormandi adsunt. 
43. Parmelia olivetorum (Ach.) Nyl. 
Serra d’Estrella, Barbacena, Lagoa Santa, ad cor- 
ticem arborum, plerumque fructifera. 
Medulla constanter et ubique hypochlorate calcico adtacta 
statim reactionem erythrinicam ostendit; sporæ ellipsoideæ, long. 
0,013—017; lat. 0,006—008 mm. Superficies thalli opaca, 
pallida, hine inde granulose adspersa. 
