6 
loiigo-ellipticis oblusis mucronatis supra glabris subtus parcc 
slrigosis, racemis multifloris folio brevioribus, bracteis setaccis 
cadiicissimis, calycibus breviter dentatis vexilloque extus ferru- 
gineo-sericeis, petalis calyce quadruplo longioribus, leguminibus 
reflexis elongatis glabriusculis breviter mucronatis. Species ab 
J. tinctoria et J. Anil facile distinguitur floribus (3| lin,) duplo 
majoribus; præterea glabrior est et viridior; ramuli petioli et 
pedunculi evidentius angulati, stipulæ longiores. Ab Indigofera 
excelsa Mart. et Gal. distincta videtur glabritie, foliolis paucio- 
ribus latioribus, racemis brevibus; an ejus varietas ulterius in- 
quirendum. I. densiflora Mart. et Gal., huic etiam affinis differt 
(si specimina mea rite cum Galeottianis comparata) inprimis 
legumine abbreviato foliolis numerosis. 
Jeg fandt denne Plante paa Marter i Nærheden af San José 
i Costa-Rica. 
19. Indigofera Anil Linn. mant. 292. DC. Prod. 2. 225. 
Indigoplanten voxer almindelig vildt overalt i Centralamerika 
til en Hdide af 3000', men er desuden en af dette Lands vigtigste 
Culturplanter. Det er fornemmelig Nicaragua, Salvador og Guate¬ 
mala, som producere den stdrste Mængde Indigo. Det aarlige 
Udbytte kan anslaaes til 200,000 Pund. 
Thephrosia Pers. 
20, Tephrosia (Brissonia) nicaraguensis Ord. sp. n., suffru- 
ticosa, ramis adscendentibiis dense villosis, foliolis 15—21 ob- 
longis apice basique obtusis utrinque villosis subtus subsericeis, 
racemis brevibus terminalibus, pedicellis subbisciculatis calyce 
vix brevioribus, calycis laciniis summis brevissimis, inlima acu- 
minata tubo æquilonga, vexillo sericeo - villoso, legumine ferru- 
gineo-villoso intus continuo. 
Rami e trunco lignoso herbacei, duri, angulati, parce ra- 
mosi, dense velutino-villosi, 1 — 1^ pedales. Stipulæ subulatæ, 
villosæ, 3 — 5 lin. longæ, basi vix dilatatæ. Petioli communes 
4—5 pollicares, velutino-villosi. Slipellæ inconspicuæ. Foliola 
