60 
thecam operculumque describit, quæ partes aatem nulli adhuc 
visæ surit. Auctoritate cel. Liebmanni [)robabiliter innixus est, qui 
autem specimina fructifera Z. lapponici, cæspiti imrnixta, ad spe- 
ciem nostram perlinentia habebat. Qua de causa species hæc 
insignis in Bryologia europæa nusquam commemoratur? 
20. Zygodon Mougeotii Br. et Sch. Rusten ad Laurgaard; 
Skaadal ad Christianiam; Vestfjorddalen. Quanquam sterile (sicut 
etiam specimina nostra danica) omnino congruit cum plantis au- 
thenticis ad Mont d’Or leetis. 
21. Coscinodon cribrosus Spr. Ad rupes præruptas et siccas 
in Ringebo Gudbrandsdaliæ una cum cæspitibus latis, sed steri- 
libus, Mielichhoferiæ nitidæ. 
22. Grimmia alpicola Sv. certissime a Gr. apocarpa distineta 
est species, quamquam Bryologia europæa eas conjungat. Folia 
sunt duplo angustiora, epilifera et rotundalo-obtusa, margine om¬ 
nino p/arta; nervus abrupte sub apicc desinit; theca est brevior, 
aperta cyatiformis et dentes peristomii frequentius cribosi. Notam 
autem gravissimam habeo calyptram dimidiatam^ quam nemo obser- 
vasse videtur. Etiam habitu proprio facile discernitur, cæspitibus 
tirmissime affixis, colore nigro olivaceo-nitido. Vulg. ad lapides 
rivulis inundatos. 
23. Grimmia elatior Br. et Sch. Certe bona species. Ha¬ 
bitus, etsi Grimmiæ funali similis, tamen diversus: caulis mollior, 
crassior; apiculus piliformis folii brevius dentatus, et cellularum 
basilarium parietes non sinuati, nec crenati, dum iidem apud Gr. 
funalem valde sunt crenati et quasi interrupti. In icone Schim- 
periano bæe differentia omnino non apparet. Theca utriusque 
nunc octies nunc decies plicata videtur. 
24. Grimmia rnollis Br. et Sch. Ad Snehættan in lapidibus 
