356 
samme Eetiiing som hos disse ^), og det Samme tør nok antages 
for S. ornata. 
Hektocotyliseringen er kjendt hos Sep. inermis ^ men frem- 
hyder intet særegent; den er ikke undersøgt hos S. ornata. 
Spermatophoranbringelsen paa Læberne hos Hunnerne af Sep. 
inermis er vel kjendt; er som Exempel aftegnet i Afhandlingen om 
Hemisepius, PI. 2, Pig. 3. 
Sepiéllci Gray^ Stp. 
noviim subgenus generis Sepiæ (forsan potius genus proprium e tribu Se- 
piæforinium habendum) in utrocpie sexu hos caracteres essentiales præbet; 
1. Sepium minus validum, inerme, neque rostro seu mucrone (ut in 
plurimis Sepiis) neque carina (ut in Sep. elegante D'Orb) dorsali orna- 
tum (vide figg. 1 — 4). 
2. Pibulampalliarem complicatam, conulo nempe elevato, in pro¬ 
fundam cavitatem siphunculi recipiendo instructam (vide fig. 5). 
3. Saccum subcutaneum, in ter sepium et cutem dorsualem pallii 
situm, vakle plicatum, plicis pluries divisis et inter se connexis, aper- 
tura sat conspicua in pagina inferiori abdominis inter radices pinna- 
rum præditum (vide figg 6, 7, 8). [Speciem et situm glandulæ magnæ 
plicatæ Nautili feminei, pro glandula nidamentali sæpius habitæ, 
quodam modo, ut mihi videtur, hic sacculus refert]. 
Differentiæ sexuales sunt eædem ac in ceteris Sepiæformibus, sed 
magis conspicuæ. 
Duæ hue usque species cognitæ clavos tentaculorum cupulis minimis, 
multiseriatis et densissimis instructos habent, scilicet: 
1. Sepia inermis van iiass. , 
Pér. D’Orb. T. 6 bis = S- I 
— — T. 20 = $, = Sep>. microcheirus Gray. 
e mari Indico. 
2. Sepia ornata Rang. 
Eang; Magas. de Zoologie 1837, pi. 101. 
Pér. D’Orb. T. 22. 
e mari Africam occidentalem alluenti. 
Ogsaa den ringere Uddannelse af Tragtens Klap (Tungen) hos de 
mandlige Individer, end hos de qvindelige, findes her, saaledes som 
jeg har omtalt det i min Afhandling om Sepiadarium Kocliii, der 
ganske mangler Klappen hos det mandlige Kjøn. 
