40 
Urtica dioeca L. (Hisp. Ortiga mayor). 
In Hispania boreali et cenlrali frequensl Meridiem versus, 
lit videtur, rarescit. 
Parietaria diffusa Mert. & Koch (Hisp. Pelosilla). 
In muris rupiumque fissuris per totam Hispaniam passim, et 
a variis autoribus variis nominibus (P. judaica, P. offfci- 
nalis, P. eredta) designata. Staturå, foliorum formå (ab 
orbiculari-ovata ad lanceolatam) etc. maxime variabilis 
stirps, et nonnullæ ejus formæ excentricæ P. erectæ M. K» 
baud dissimiles, sed hæc species, Europæ boreali-orien- 
talis civis, in Hispania certe non occurrit. 
P. mauritanica DR., species, æque ac prior, ut videtur, polymorpha» 
Præcipue duas formas insignes nolavi, ulteriori obscrvationi 
dignas: 
„ /5, Lge., caule simpiiciusculo, foliis late rhombeo-ovatis, 
abrupte acuminatis, lamina basin Versus in petiolum subcon- 
tracta, cymis (junioribus) glomerato-congestis (nec elongalis, 
pedunculatis). 
In Hispania (circa Gades ?) Cabrera in hb. Agardhl Cacillas 
(Cacella?) Lusitaniæ (hb. Schousb.)! 
„ minor Lge., multicaulis, gracilis, caulibus 3-5-polIicaribus; 
foliis quam in typo 2-4-plo minoribus, cymis laxiusculis, 
breviter pedunculatis. 
Jarayseco Extremaduræ (hb. Schousb.) !- 
Obs. Varielates supra commemoratæ hine (/5) ad P. diffusam^ 
hine (y) ad P. lusitanicam accedunt, sed notis oplimis distinetæ, 
et nisi forte specifice distinguendæ, eum P. mauritanica certe 
associari debent. A P. diffusa enim recedunt caule glabrius- 
culo, foliis trinerviis (nec triplinerviis), longius acuminatis, 
papyraceis, caryopsi castaneo (nec nigro); a P. lusitanica foliis 
acuminatis, pilosis, bracteis latioribus, cymis miiltifloris, 
perigonio ^ deflorato accrescente etc. abunde distinguuntur. 
P. lusitanica L. 
Trujillo et Navalmoral Extremaduræ (hb. Schousb.)! 
