281 
hovedet næppe gorligt at bestemme alene efter de „likeniserede“ 
Traade. Hymenomyceten forekommer mig at komme nærmest ved 
Hypochnus, med hvilken Svamps Hyfesammenfletning og -struktur 
[Vægtykkelse, Farve, Hyfeleddenes Længde m. m.] vor Dictyonemas 
bedst stemme overéns. Diagnosen paa den nye Art vil kunne 
gives saaledes: 
Thailus tenuiter membranaceus crassit. ad 1 mm., amoene glau- 
cescens, crustam spongiosam superficie subopaca rugulosa haud 
zonata monophyllam adpressam efformans, margine sericeo-albo 
tenui haud laciniato adpresso, irregulariter dilatatus valde ex- 
pansus, corticem laevem arborum obtegens. Pagina supera 
filamentis gonimicis scytonemoideis dense intertexta; medulla 
lacunosa sicut margo e filamentis gracilibus dichotomis arachnoi- 
deis anastomosis crebris laxe contextis constat. 
Stratum hymeniale albo-luteum ut in Hymenomycetibus 
nonnullis e basidiis- cylindricis densissime aggregatis constructum 
paginam inferam laevem pileorum semicircularium vel lingui- 
formium thallo passim adfixorum obtexens. Pilei parvi subhori- 
zontaliter prorecti margine albido integerrimæ haud involuto 
superne ad basin gonidiferi. 
Ad corticem arborum variorum [Ficus, Canarium, Gardenia] 
ad Buitenzorg insulae Javae haud creber. Sporas non vidi. 
Materiale viser tydelig, at vi her have at gore med et Bryace- 
protonema, og dette bekræfter sig ogsaa af en Udtalelse af Go eb el 
[Organographie d. Pflanzen, II, Bryophyten, p. 341 f.], der kalder denne 
Plante Ephemeropsis tjibodensis. 
Botanisk Laboratorium i Februar 1899. 
