95 
non radiantibus; achaeniis (immaturis) pilosiusculis, pappi duplicis 
radiis paleaceis inaequilongis, acliaenio ipso brevioribus. 
In locis aridis dumosis et ad rupes in valle ad Carratraca fl. 
Malacit. 11 Jul. 1879 florentem legerunt clarr. Huter, Porta et 
Rigo. 
A plerisque sectionis Acrolophi speciebus differt haec nostra 
rami§ monocephalis, appendicibus periclinii baud spiniferis. Proxime 
affinis (ex descriptione) videtur C. exarata Boiss., quae tam en differt foliis 
indivisis, periclinio arachnoideo-puberulo, appendice triangulari-lineari. 
C. tougourensis Boiss. et Reut. (diagn. pi. Orient. II, 3, p. 76) 
etiam huic affinis recedit foliis magis tenuisectis, undique albo- 
tomentosis, appendice parcius ciliata et latius membranacea, in bre¬ 
vem spinam apicalem excurrente, pappo breviore. 
4. Gcilium valentinum Lge. (sect. Leptogalium), perenne, 
multicaule, intricato-caespitosum (v. inter fruticulos adscendens), pallide 
v. glauco-virens, siccatione haud nigrescens; caulibus quadrangulis 
5 — 8" longis, angulis incrassatis, retrorsum scabriusculis; verticillis 
remotis; foliis c. 6 in verticillis (in ramis sterilibus et caulis parte 
superiore 4), inferioribus ellipticis, acutis, superioribus lineari-lanceo- 
latis, mucronato-cuspidatis; nervo dorsali crasso prominulo, margine 
scabris, pagina super, papilloso-scabriusculis v. liispidulis; panicula 
corymbiformi, multi- et saepe densiflora, ramis divergentibus, repetito- 
trichotomis composita; pedicellis flore vix longioribus; corollae luteae 
(v. extus rubellae?) lobis ovatis, obtusis, dense granulato-papillosis; 
stylis ad medium connatis, fructibus granulato-scabriusculis, minu- 
tissimis. 
In declivibus montis Mariolæ supra Alcoy regn. Valent. 15 Maj 
1878 legit cl. Prof. Hegelmaier. 
Species fiavifiorae hujus sectionis ex Hispania cognitae ( G. pul - 
vinatum et G. erythrorrhizon Boiss.) toto caelo a nostra recedunt, 
reliquae vero species Europae australioris floribus flavis {G. luteolum 
Jord.) v. rubellis {G. corsicum Spr., G . rubidum Jord. et G. Prostii 
Jord.) omnes lobis corollae mucronatis differunt. Magis affine videtur 
G. Jordani Loret (sub quo nomine variae species Jordanianae 
