107 
staaende Form som værende en ny Art (omtalt nedenfor), af 
hvilken Grund jeg har anset det for rigtigst at henføre Normans 
og Miers' Lokaliteter med et Spørgsmaalstegn til denne Art, som 
rigtignok er den hyppigste og største Form, men Henførelsens Sikker¬ 
hed er jo derfor ikke konstateret. Jeg antager, at de af M. Sars be¬ 
skrevne Kxemplarer have tilhørt denne Art, men Henførelsen er alene 
baseret paa hans Angivelse af Dyrenes Størrelse, thi af hans Be¬ 
skrivelse kan man ikke udlede noget sikkert. Boecks Beskrivelse 
passer kun paa denne Art, hans Afbildning tilhører derimod 
næste Art. 
61. Oediceros curvirostris n. sp. 
(Tab. IV, Fig. 4.) 
Oediceros lynceus Boeck, Skand. og Arkt. Amph. PI. XIII, Fig. 4 (Descriptio 
ad Oed. lynceum pertinet). 
Hæc species Oed. lynceo valde affinis, formå rostri a speciebus 
ceteris hujus generis distincta. — Kostrum aliquantum deorsum 
curvatum, paulum ultra apicem artieuli basali antennarum primi 
paris exsertum, margine superiore fere a basi usque ad apicem ali¬ 
quantum curvato, margine laterali fere semicirculariter arcuato et ad 
medium rostrum aliquantum supra marginem inferiorem sito; oculus 
magnus nonnihil ab apice rostri remotus; pars rostri infra oculum 
deorsum vergens. Angulus lateralis capitis nonnihil productus, 
apice rotuudato. Antennæ quam in O. lynceo paulo graciliores. 
Fedes primi paris manu non elongata, omnino ut, in Oed. lynceo 
formata. Pedes reliqui fere ut in Oed. lynceo-, pedes tertii paris 
„ungue“ articulo sexto multo longiore, pedes quarti paris „ungue“ 
articulo sexto nonnihil breviore; pedes quinti et sexti parium „ungue“ 
articulo sexto paulo vel perpaulo longiore; pedes septimi paris arti¬ 
culo secundo ut in Oed. lynceo formato. — Long. feminæ ovigeræ 
maximæ 12,5 mm . 
Color quam in Oed. lynceo certe aliquanto dilutior, specimina 
tameu mea per annos complures vel multos in spiritu vini asser¬ 
vat a sunt. 
