107 
et regio tubulorum sacci, fig. 1 a). Interdum etiam concrementa 
inter tubulos videntur (fig. Ib; 4 — 5). 
Hæc structura præclare demonstrat, nullum verum discrimen 
inter hoc organum et glandulas esse. Tracheæ at tamen semper 
aperta dosinunt atque rarissime callositate spirali carent. Præterea 
bene animadvertendum est, hos tubulos, etsi permultos, tam arcte 
conglutinatos atque sacco conclusos esse, ut minimani superficiem 
sanguini præbeant, et respiratio, ut his organis restricta, nullins 
ponderis esse possit. 
Verumtamen negari non potest, Scutigeræ , animali vivaci, 
magnam copiam tracliearum potius quam inopiam addicendam esse, 
et valde mirandum est, tracheas generibus affinibus ut gen. Scolo- 
pendræ et Lithobii permagnas esse, sed huic generi aut exiguas 
(sec. Yoges) aut nullas esse. Bene animadvertendum tamen est, 
etiam in ordine insectorum affini, nempe Thysanurorum, genera esse, 
quæ tracheis careant (Ego, Lubbock, Tullberg, Palmen?). 
Demum investigare debemus, quæ organa Insectis vel saltem 
Myriapodis ceteris hæc stomata cum tubulis referant, igiturque 
locum Scutigeræ in systemate naturali determinare. Sed investiga- 
tionibus meis prioribus (Danmarks Scolopendrer og Lithobier), 
quas Haase et Latzel maximam partern secuti sunt, certum esse 
opinor, Scutigeram juxta genus Lithobii , ut formam „peripkericam u , 
collocandam. Secundum opinionem vulgatam stomata illa sunt spiracula 
seu stigmata lateralia per paria coalita, sed Chilopodis paucian- 
nulatis spiracula nona vel dena ( Scolopendrinis ) aut sena ( Lithobio ) 
sunt, dum Scutigeræ septem stomata sunt, et quum nullius 
Chilopodi segmentum primum corporis spiraculis late- 
ralibus instructum sit. hoc segmentum Scutigeræ stonui 
præbet. Hegare quidem non possum, tales glandulas dorsales, 
quales Scutigeræ sunt, nulla Myriapoda præbere, sed inter Ortlioptera, 
qui ordo, ut opinor, Chilopodis magis affinis quam Chilognatha est, 
Forficulis in eodem loco scutorum dorsalium aliquot abdominalium 
binæ glandulæ sunt. 
