7 
Sect. III. Subcapitatæ. 
(In Martii fl. bras. secl. V). 
9. Cordia discolor Charn. Linnæa 1829. 482. DC. Prodr. IX, 
494. Mart. 0. bras. 1. c. 20. 
Dubius valde hæreo, utrum plantæ a cel. Lund et me ipso 
in variis locis ad Rio de Janeiro lectæ ad specieni uni- 
cam, C. discolorem, referendæ, an potius species distinctæ 
enumerandæ sint, item num C. hermanniæfolia Cham. 
a C. discolori Cham. characteribus firmis bene diversa 
sit; formæ interrnediæ adsunt et forte varietates speciei 
unius sunt, qiiod autem curæ botanicoriim Fluminensium 
examinandiim trado, quibus ad plantas vivas observandas 
adest occasio. 
Formas hic enumero; 
a. lanceolata! 
Frutex ramosissimns, ramis teretibus sub angulo semirecto vel 
paullo majore patentibus, ramulis minute obscure ferrugineo- 
tomentosis et simul strigosis; foliis suboppositis , lanceo- 
latis, basi in petiolum geniculatum cuneato-attenuatis, apice 
acutis, margine præter basin integerrimum obsolete ser- 
rato paullulum reflexo, supra granulatis, strigosis, scabris, 
nervis impressis; subtus tomento minimo adpressissimo 
discoloribus et inprimis ad nervos prominentes adpresse 
pilosis; cymis terminalibus et axillaribus laxis folio bre- 
vioribus, calyce parce strigoso. 
Folia maxima 4—5®™ longa, IJ®*” lata. 
,,347. Cordia. St. Joao de Taburahy ad viam. Jun. 1833^C 
Lund. 
fi. Frutex ramosissimus, ramis nunc (sæpius) suboppositis, 
sub angulo fere recto patentibus, ntinc alternantibus pa- 
tulis, teretibus, parce strigosis, tomento nullo (,,subtomen- 
tosis^^ auctor. in C. discolori); foliis suboppositis vel rarius 
alternantibus, petiolo geniculato, lamina elliptica vel ovato* 
