115 
nostra foliis submembranaceis, lanceolalo-ellipticis, petiolum duplo 
V. ultra excedentibus (pet. 8—15'", lara. 19 — 23"' long-)? 
pedicellis calyce brevioribus (nec eidem æquilongis), bracteis 
triangulari-ovatis, acutis (neque lanceolatis, longe acuminatis), 
sepalis æquicruraliter ovatis, acutis (neque lanceolatis acuminatis), 
slylo corollå campanulatå breviore (in nostra Stylus exsertus, 
corolla vix campanulata dicenda). Celerum confiteor, differentias 
supra expositas baud esse tam graves, quin observatione ulteriore 
si probaretur, descriplionera Th. angustifoliæ esse modificandam, 
nostra forsan ad bane speciem, montium Mexicanorum quoque 
incolam (Orizaba, Linden, Galeotti; Oajaca Ga 1.) tum esset refe¬ 
renda, quod tamen, ob defeetum speciminum hujus authenticorurn, 
pro tempore dijudicare nequeo. Reliquæ species ad subgenus 
Thelaiæ pertinentes adhue magis differunt. — Cum beatus Lieb- 
mann in herbario suo nullo nomine specifico designaverat hane 
speciem, quara ad interim distinxi, nornen ejusdem celeberrimo 
inventori merito dicandum esse habui. 
Aciinoci/clus secundus (L.) Klotzsch, Monatsber. der 
Berl. Akad. 1857, p. 14*), Pyrola secunda L., Alef. I. c. p, 18, var. 
elatior Lge. Differt a forma vulgari, per Europam late di- 
spersa, statura elatiore (totius plantæ longitudo 6—12"), foliis 
♦) Ob glandulas tO hypogynas, qua nota Pyrola secunda L. a ceteris 
Pyroleis recedit, ad Monotropeas quasi spectans, piures autores recen- 
tiori tempore hane a reliquis Pyrolæ speciebus separandam esse statue- 
runt. Hosce igitur secutus sum, in medio lamen libenter relinquens, 
an genus proprium (certe æquo jure ac Chimayliila et Moneses\ sepa- 
ratio vero inter genera Ameliæ et Thelaiæ, a cel. Alefeld proposita, 
minime necessaria et naturæ parum conveniens mihi videtur), an 
subgenus Pyrolæ sensu ampliori (Linnæano) sistere debeat. Si vero 
generice distinguenda erit, hiiic generi monotypo et quidem excentrico 
nornen novum (v. c. Klotzschianum h. 1. adhibitum) imponere quam 
eidem nornen Linnæanum servare et pro reliquis speciebus, tam quoad 
numerum prævalentibus quam intra genus loeum maxime centralem 
oceupantibus, nova nomina creare [Thelaia et Amelia Alef.) mihi præ- 
ferendum esse videtur, tanto magis cum Patres, quibus nornen Linuæa- 
num debetur, vix hane præ reliquis Pyrolæ speciebus tune distinetis 
ante oculos habuerunt. 
8 + 
