116 
(sæpius ellipticis) magis åcutis, interdum miicronatis, densius 
magisque dislincte serratis, serraturis patulis; scapo longiore 
( 5 — 6 ^' longo), racemo magis laxifloro (c. 2 —3" longo), pedi- 
cellis longioribus, valde refracto - pendulis, stigmatis cniribus 
crassioribus magisque dilatatis, seminibus longioribus magisque 
curvatis. 
Mexico: La Hoya (7—8000') Julio 1841 florigeram, in 
monte Orizaba ad Vacqueria del jacal (IO 5 OOO') Sept. 1811 
llorigeram et fructiferam legit beat* Liebmann! (Probabiliter 
Pyrola secunda ex eodem monte Orizaba (alt, 9500') indicata, 
Linden et Galeotti in herb. Hook. ex Alef, 1. c., ad eandem 
formam pertinet). 
Haud parum quidem recedunt specimina Liebmanniana, in 
montibus Mexicanis leeta, a forma nostra vulgari hujus speciei, 
sed characteres supra indicati vix ita graves sunt, ut specifice 
distinetam esse censeam, imrao notæ plurimæ a differentia prin¬ 
cipal! o: a dimensionibus totius plantæ majoribus pendere videntur. 
Igitur hæc forma speciei maxime evoluta habenda est, neque 
desunt e contrario formæ, imprimis ex Europa maxime boreali 
et Sibiria, magis minusve diminutæ, quæ haud minus a forma 
typica recedunt et tum pari jure quo hæc distinguendæ erunt. 
Ita V. c. forma dicta dispersiflora Norman (ind. suppl. Norveg. 
aret. p. 26) statura humili, foliis minoribus et præcipue floribus 
dispersis (non secundis) haud parum a typo diflert. Magis ad- 
hue a forma typica divergunt specimina ad flumen Boganida Si- 
biriæ (lat. bor. 71° 15') leeta (exped. Sibir. acad. Petropol. 1843) 
foliis minimis, ovato-orbicularibus, parce serrulatis, racemo brevi 
paucifloro, scapi squamis brevioribus ac latioribus etc. Itaque, 
ducibus cell. Alefeld (1. c. p. 24) et Norman (1. c.) omnes 
hasce formas, inter quas transitus non desun, ad unam ean- 
demque speciem referendas esse non dubito. 
0 
