129 
naliler dehiscentibus basi vix divcrgentibiis. Flos foemincus 
infimus sæpc in axilla folii suprcmi, suprcrnus subinde intcr 
diios masculos disposilus. Pedicellus robiistiis demum 2—3'" 
longus. Calyx tri-vcl rarius tctrascpalus; sepala ovario appressa 
ovato-oblonga acutiusciila inprimis apice ciliata æstivalione im- 
bricata. Ovarium ovatum trilocularc, loculis uniovulatis, sub 
grossificatione infra apicem cornubus 6 per paria dispositis e 
latcre compressis curvatulo-ereclis obtusis præditiim inter corniia 
parce pilosum. Ovula pendula anatropa. Stylus demum conspicuus 
longus. Stigmata tria simplicia primum erecta demum recurva 
subulata intus sulcata. Endocarpium capsulæ rigido - perga- 
meneum. 
Character generis a cl. Klotzsch datus (Hook. Lond. Journ. 
of Bot. vol. 2. et in Erichs. Arcliiv f. Naturgesch vol. 7. 1. pag. 
181.) baud omnino quadrat. In nostra planta glandulæ sunt 
obsoletæ vel plane nullæ, germinis rudimentum deest inter flores 
masculos, staminum numerus sæpe est minor quam sex et 
antberæ nec pendulæ sunt. Icon (Ericbs. Arcb. t. 8. f. A.) 
contra autoris verba exhibet Hores masculos intra quamvis brac- 
tcam solitarios antberasque baud pendulas. 
Excoccaria Lin. Kl. 
Subgenus Pro taxa n tb es. 
Flores monoici. Masculi intra quamvis bracteam terni. Foe- 
minei ad basin spicæ masculæ sessiles solitarii vel rarius bini 
superius tum utroque latere flore masculo stipatus. Folia allerna 
serrata eglandulosa. Spica basi nuda in axi primaria solitario- 
terrainalis ramo axillari proximo evoluto mox lateralis et oppo- 
sitifolius. 
5. Excoecaria (Protaxanthes) acerifolia F. Didr. 
„Acalypba acerifolia; e Nepalia misit Wallicb.” Hb. Horn. 
Sebum. 
9 
