46 
communionem“ ved: id est cum illis sanctis, qui in hac, quani susce- 
pimus, fide defuncti sunt, societate et spei communione teneamur. I 
den anden af de to Eusebius Gallicanus tillagte Homilier de Sym- 
holo bemserkes der om de sammeOrd: Credamm ^sanctorum com- 
munionem^ sed sanctos non tarn pro Dei parte, quam pro Dei honore 
veneramur. Non sunt sancti pars illius, sed ille probatur pars esse 
sanctorum. Quare? quia quod sunt, de illuminatione et de similitudine 
ejus accipiunt; in sanctis auiem res Dei, non pars Dei est. Quidquid 
emm de Deo participant, divina; est gratiw, non natura;. Colamus in 
sanctis timorem et amorem Dei, non dwinitatem Dei. Colamus merita, 
non quce de proprio habent, sed qua accipere pro denotione meruerant. 
Digue itaque venerandi sunt, cum Dei nobis cultum el vitce futures 
desiderium contemptu mortis insinuant. Alcuin forklarer i sin Dis- 
putaho puerorum per interrogationes et responsiones C. XI. De fide, 
0pp. II p. 430 a ed. Frob., „sanctorum communionem‘‘ saaledes: 
„Sanctorum communionem,’^ quod sequitur, i. e. cum illis sanctis, qui 
m hac, quam suscepimus, fide de pressenli sesculo ad Deum migrave- 
runt, societatem et spei communionem habere credamus.^ Si tamen 
rede mvendi fidem illam teneamus et operibus impleamus, og i sin 
„Confessio fidei,« p. s. St. p. 405, erklaerer ban: Ergo in hacuna 
sia, sancta matt e nostra catholica, quee in tolo orbe laudat Deum, 
me sanctorum communionem conseculurum esse credo,^ non in meis 
mentis, sed in Christi sanguine et hujtis matris ecclesies precibus me- 
ritisque confidens. Vi see af alle disse Steder, at Nicetas, ganske 
1 Overeensstemmelse med bans omfattende, storartede og segte 
erangeliske Kirkebegreb, * bar taget sanctorum communionem i ri- 
deste og 1 en i Sandbed storartet Forstand om en communio med 
absolut alle sancti, der indtreeder for denCbristne fra det Moment 
af, bvon ban indlemmes i Kirken, medens den storsteDeel af de 
' Af disse Ord sees tydcligt, at Alcuin bar kjenJt og benyttet den pseudo-augu- 
stmske Sermo 242. r & 
’ Disse Ord minde uvilkaarligt om Nicetas’s Ord om communio sanctorum og Kir- 
^ en og staae vel i historisk Sammenbsng med dem 
Hans Ord om Kirken minde for en DecI om den augsbnrgske Confessions sy- 
e og ottende og Apologiens ^erde Artikel. 
