HAGEDOORN, CUCURBITA-STRIJDVRAGEN. 67 
dat, als onze dichtgebonden bloemen, vrucht en zaad gaven, dit 
niet een gevolg was van bestuiving? We hebben de volgende be- 
wijzen: 
I. Uit dichtgebonden bloemen van de soorten, zooals we ze 
uit Duitschland ontvingen, kregen we moozt zaad. In het geheel 
probeerden we op vier soorten „peren” vier en twintig bloemen. 
Op Crookneck zes bloemen. 
Op Roode Turkenbund zeven bloemen. 
Op Mirakel ohne Schale negen bloemen. 
Op Vegetable marrow drie bloemen. 
Op Heart of Gold een bloem. 
Op Scharlaken Meloenkalebas zeven bloemen. 
Op Witte Meloenkalebas vier bloemen. 
Op Cococelle twee bloemen. 
Op Courgeron de Genève zes bloemen. 
Op Gele bush zes bloemen. 
Op Witte bush dertien bloemen. 
Op Cuc. melanosperma zeventien bloemen. 
Uit die honderd en vijf dichtgebonden bloemen op dertien 
soorten kregen we in het geheel drie vruchten, allen geheel loos, 
zonder zaad, en wel telkens één vrucht op Witte Meloenkalebas, 
Cococelle en Courgeron de Genève. Later, toen we genoeg gezette 
vruchten hadden en de planten aan hun lot over lieten, zetten 
overal alle planten rijkelijk vrucht. Uit deze cijfers blijkt duidelijk, 
dat onze techniek goed genoeg was, om stuifmeel uit te sluiten. 
Zooals men ziet, dekken onze resultaten en die van Lorsy elkaar 
in zoo verre, dat hij noch wij uit onbestoven bloemen van niet- 
bastaarden zaad kregen. Alleen gingen wij verder, en onderzochten 
bastaarden, waar we wel parthenogenetisch zaad kregen. Uit 
Lotsy’s artikel blijkt niet, of hij getracht heeft, zaad te krijgen 
uit ingesloten vr. bloemen op bastaarden. 
Il. Toen we bloemen op bastaardpianten dichtbonden, kregen 
we òf niets, òf geheel loos zaad, òf een vrucht vol goed zaad. In 
geen enkel geval verkregen we een vrucht met enkele goede zaden, 
zooals te verwachten zou zijn, als een Thrips een paar stuifmeel- 
korrels in een bloem zou hebben gebracht, en zooals we zoo 
vaak vonden bij vrij afbloeiende planten in nat weer. 
UL In die gevallen, waar we een nakomelingschap konden 
