BOEKBESPREKING. 
ALVERDES FR. 1921. Das Verhalten des Kernes der Radium 
behandelten Spermatozoen von Cyclops nach der Befruchtung. 
Arch. f. Entwickelungsmechanik Bd. 47. 
Terwijl bij de bevruchting mannelijke en vrouwelijke voorkern 
gewoonlijk tot versmelting komen of, zooals b.v. bij Ascaris, vóór 
de vereeniging onmiddellijk tot vorming van dcchterkernen over- 
gaan, heeft bij Cyclops eerst veel later in de embryogenese deze 
vereeniging plaats. Men heeft tenminste steeds vermoed, dat de 
beide kernen of de beide spoelen met chromosomen, die men in 
het morula-stadium ziet, te beschouwen zijn als de niet, vereenig- 
de mannelijke en vrouwelijke helften. Het definitief bewijs hier- 
van is thans door ALVERDEs geleverd, die mannelijke Cyclops 
met radium heeft bestraald, teneinde de spermatozoïden aan te 
tasten op de wijze, zooals dit door O. HERTWIG en zijn leerlingen 
reeds herhaaldelijk is verricht. De bestraling werd hierbij in dus- 
danige doseering gekozen, dat de dieren nog tot bevruchting der 
wijfjes in staat bleven. 
Bij een bestraling met radium gedurende minder dan drie dagen (het 
radiumstaafje met 1 mgr. radium stond in een kleine hoeveelheid 
water, waarin het dier rondzwom) was het microscopisch beeld der 
klieving volkomen normaal gebleven. Bij langdurige bestraling der 
mannetjes begonnen er afwijkingen in één van de beide genoemde 
kernen tijdens de embryogenese te komen en wel een langzamer 
verschuiving van de chromosomen naar de polen en somtijds een 
eliminatie van de aangetaste mannelijke chromatine. Had later tijdens 
de ontwikkeling versmelting der beide kernen plaats, dan leidde dit 
vaak tot uitstooting van chromatine en bij zeer langdurige vóórbestra- 
ling der spermatozöiden tot vorming van reuzencellen en volkomen 
