BOEKBESPREKING. 83 
landslieden te waarschuwen. Deze waarschuwing is aan het eind 
van zijn betoog in de volgende bewoordingen vervat: 
„Americans, the Philistines are upon us. Rend the fetters with 
which we have bound ourselves. Nothing but our own folly stands 
between us and freedom from alien invasion. Speak the word, 
repeal at once the naturalization laws which corrupt our institutions 
and destroy us. Repeal them and the thing is done. Yet we have 
left fifty millions, the greater part of whom can trace descent to 
Colonial days, a number ample to keep, and which if uncontami- 
nated by foreign blood, ever will keep, America for Americans”. 
Het is dus een boek met een bepaalde strekking, bestemd om 
gehoord te worden en toch — weer ongewoon — is het boek 
niet in den handel, maar met een, zeer zeker alles behalve gewone, 
opdracht ten geschenke gezonden aan enkelen. 
Wat nu den inhoud betreft, kan men — in het algemeen — 
de kritiek oefenen, die de auteur zelf op p. 85 gevoeld heeft, waar 
hij zegt: | 
„All over the Hellenistic world from Gaul to Thrace remarkable 
evidences of mental power accumulated, and as these manifesta- 
tions grew less and less frequent the Greek blood became less 
and less pure. There may be no connection between the two facts, 
but it cannot be denied that the facts existed and that they were 
synchronous.” 
Zoo voorzichtig is de auteur echter in den regel niet, zoo zegt 
hij op p. 152. 
„It is only needful here for us to stress the fact, and to note 
the invasions themselves were the result, not the cause of Rome’s 
feebleness. The fundamental cause of that was mongrelism.” 
Meer speciaal kan men het werk critiseeren ten opzichte van 
de biologische basis; de auteur is klaarblijkelijk van de nieuwere 
erfelijkheids- en evolutieleer niet op de hoogte en zweert bij 
Darwin’s thesis (Animals and Plants under Domestication II p. 
248). „But from the tendency to reversion..... highly bred animals, 
when neglected, soon degenerate” zonder te weten, dat men thans 
“ zoogenaamden terugslag op geheel andere wijze dan DARWIN ver- 
klaart en deze zeker niet mag gebruikt worden als een argument 
voor teruggang tot „minderwaardige oorspronkelijkheid”. Hoe ver 
de auteur daarin gaat moge het volgende (p. 155) toonen: 
