92 BOEKBESPREKING. 
enkele, gedeeltelijk reeds eenige jaren geleden gepubliceerde, mede- 
deelingen over proeven, die zij met ratten genomen hebben, en 
waaruit duidelijk blijken zou dat vijf nieuwe eigenschappen, welke 
zij zagen optreden, het gevolg waren van kruising. Indien deze 
proeven zuiver zijn, zal niemand kunnen ontkennen, dat zij eene 
zeer groote aanwinst vormen voor het stavingsmateriaal der kruisings- 
theorie. Het is zeer te hopen, dat Schrs. ook over hunne proeven 
van de laatste jaren, waarover nu al met een enkel woord ge- 
sproken wordt, binnenkort uitgebreider mededeelingen zullen kun- 
nen doen. 
Schrs. overwegen ook, of het niet mogelijk is, dat ook de bij 
de Drosophila-onderzoekingen opgetreden z. $. n. „mutanten” het 
gevolg zouden zijn van nieuw-combinatie der genen door kruising. 
Ofschoon de Drosophila-litteratuur in dit opzicht zeer groote specula- 
tie-mogelijkheden biedt, is deze onderstelling, die reeds meer geuit 
is, nog verre van bewezen. Laten de sceptici ten dezen opzichte 
hunne onderstellingen zelf eens experimenteel trachten te toetsen. 
Verder gaan Schrs. de meest bekende mutatie-gevallen na en 
komen tot de conclusie, dat zeer veel voor mutatie gehouden 
wordt, wat slechts recombinatie door kruising is. Slechts in 5 of 
6 gevallen meenen zij met goed vertrouwen zekere spontane, $eno- 
variaties te mogen zien, en dan nog zijn dit steeds verlies-mutaties. 
Dit toont hen al genoegzaam aan, dat mutatie geen, of op zijn 
hoogst een zeer onbelangrijke rol bij de evolutie speelt. 
Bij nadere bespreking van de factoren, die invloed hebben op 
de variabiliteit, voeren Schrs. den term „Totale potentieele varia- 
biliteit” in. Zij verstaan hieronder: „the number of genes in 
respect to which an individual or any group of individuals is not 
pure, homozygous.” 
Hierbij stellen zij zich op het standpunt, dat potentieele varia- 
biliteit synoniem is met genotypische onzuiverheid, daar, volgens 
JOHANNSEN, de genen qualitatief constant zijn. Het verschil tusschen 
„totale potentieele variabiliteit” en datgene wat men gewoon „varia- 
biliteit’” noemt, is natuurlijk dat in den eersten term ook inbegrepen 
zijn de variaties, die verband houden met die genen, die geen 
factoren bij de ontwikkeling zijn. 
Eenerzijds zijn er oorzaken, die de totale potentieele variabili- 
teit verhoogen, en anderzijds zulke die deze verlagen of te niet 
