a à - 
ve 
BOEKBESPREKING. 95 
steeds vindt. Maar het beste ervan is toch zeker dat betrekkelijk 
objectieve samenbrengen van al wat er gewerkt is over het evolutie- 
vraagstuk, en dat is het ook, wat het boek maakt tot een werk 
van blijvende waarde. 
J. P. BANNIER. 
G. O. E. Lignac 1922. Over vorming en afbraak van 
huidpigment, Academisch Proefschrift Leiden. 
De Geneticus heeft zoo dikwijls te maken met kleur-verschillen 
op vorming van melanine berustend, dat een onderzoek omtrent 
het bruine huidpigment van den mensch ook hier melding verdient. 
In dit met zorg bewerkte proefschrift zijn chemisch en histolo- 
gisch onderzoek vereenigd; de bezwaren aan elk histochemisch 
microscopisch onderzoek verbonden, heeft de schrijver goed onder 
de oogen gezien en hij is voorzichtig in zijn gevolgtrekkingen ge- 
bleven. Na een literatuur-overzicht en een vermelding van het 
twistpunt, of pigment uit de cellen van het corium bij zoogdieren 
in de epidermis dringt of wel ter plaatse ontstaat — heeft LIGNAC 
vooral zijn aandacht gewijd aan een onderzoek van B. BLOCH, dat 
in de laatste jaren veel opgang heeft gemaakt. BLOCH toonde 
namelijk aan, dat huidsneden in dioxyphenyl-aminopropionzuur 
(afgekort dopa genaamd) gelegd, een donkerbruine kleur vertoon- 
den en hij schreef deze reactie toe aan de aanwezigheid van een 
thermolabiel oxydeerend enzym, de z.g. doba-oxydase. Zooals 
LiGNAc (en vóór hem reeds anderen) vonden, bleek deze reactie 
der epidermiscellen, op een oxydeerend vermogen berustend, 
zich niet te beperken tot dioxyphenyl-aminopropionzuur, doch ook 
te gelden tegenover allerlei andere dioxyphenolen. Bovendien toonde 
LiGNAC aan, dat gekookte, of in formol of alkohol gefixeerde 
ongekleurde cellen van het rete Malpighi der huid (niet de cellen 
van het corium) — wanneer ze bij aanwezigheid van zuurstof 
eenigen tijd tot 56° waren verwarmd, — spontaan melanine vorm- 
den. Hetzelfde geschiedde bij de werking van chemisch werkzame 
stralen. Het praepigment van deze huidcellen is dus een gemak- 
kelijk oxydeerbare en voor licht gevoelige stof. Ook deze lichtge- 
voeligheid berust vermoedelijk op de oxydeerbaarheid, want onder 
