ERFELIJKHEIDSONDERZOEKINGEN BIJ BOONEN 
door K. Tıesses en H. N. Kooıman. 
VI. 
Vervolg van de proeven met kievitsboonen. 
In ons vorig artikel, „Analyse eener spontane kruising van de 
stokkievitsboon”, verschenen in Genetica 1921 Deel III pag. 34, 
vermeldden wij, dat met eenige nummers der daarin besproken 
serie nog zou worden doorgegaan, teneinde de min of meer 
hypothetische factorenopstelling voor de Haagsche witte boon en 
de kievitsboon nader te toetsen. Over de in 1921 met het oog 
hierop geteelde nummers en de verkregen resultaten, welke door 
TJEBBES werden bewerkt, volgt hier een kort verslag: 
a. Lichtroode kleur. Ik had in de nakomelingschap van n°. 31 
in F3 afsplitsing van lichtrood (Ss bl bl zz) verwacht. Aange- 
zien deze kleur slechts zeer weinig verschilt van gewoon 
‘ wijnrood heb ik een der lichtst uitziende nummers dezer 
groep opnieuw uitgezaaid. Van de 10 planten gaven 6 rood- 
gestreepte, 4 witte zaden. Onder de roodgestreepte waren 
twee donker wijnroode, de overige vier waren iets lichter. 
Er is dus splitsing in 2 wijnrood, 4 lichtrood, 4 wit, wat mij, 
gezien de kleine generatie, voldoende bewijs schijnt om mijn 
vermoeden bevestigd te achten. 
b. Paarsgestreept. Deze nieuwe kleur kan zijn het resultaat van 
SS Bl Bl zz of SS Bl bl zz: de eerstgenoemde zijn natuurlijk 
constant, de tweede splitsen in paars en rood-gestreept. De 
moederplanten moeten volgens de theorie te onderkennen 
zijn aan de bloemkleur, daar Bl Bl donkerviolette en Bl bl 
lichtviolette bloemen geeft. Ter controle zaaide ik van de 
