LOTSY, DE CHROMOSOMENGETALLEN DER ORGANISMEN. 9 
causing the. differences in number which occur in related forms. 
Whether the double groups which occur in closely related forms 
in many plants (e.g. Oenothera gigas and O. lamarckiana, Drosera 
longifolia and D. rotundifolia Spiranthes cernua and S. gracilis etc) 
and in some animals (e.g. the bivalens and univalens varieties of 
Ascaris megalocephala, Helix pomatia, Echinus microtuberculatus, 
Artemia salina; Cyclops viridis and C. gracilis, Anopheles sp ? 
and Anopheles punctipennis etc.) are derived in all cases by 
splitting of all the chromosomes of the simple group, it is difficult 
to say. It may be, as suggested by GaTEs and supported bij STRAS- 
BURGER that the double groups are derived in some cases at least, 
by afailure of celldivision after the division of the chromosomes. 
A slight change in number may also be obtained by the disap- 
pearance of a whole chromosome, but this must be rare.” 
Op grond van deze voorstellingen tracht Mrs. HARVEY nu de 
verschillende chromosomengetallen bij de Insecten, de best be- 
kende groep, af te leiden. Ik geef hier woordelijk — maar in 
vertaling — weer, wat zij daarover zegt: 
Het typegetal der Hemiptera is 7 (haploid) inclusieve een 
X Y paar of een X chromosoom. Andere getallen komen voor, 
die alle toegeschreven kunnen worden aan versmelting of splijten 
van chromosomen van de type-groep. (Dit spreekt van zelf, door 
versmelten en splijten kan men zeder getal uit 7 afleiden. L.). De 
twee Thyantas waren daarbij een puzzle, tengevolge van hun 
uiterlijke gelijkenis bij groot verschil in chromosomengetal. 
Thyanta custator heeft als diploid getal 16, dus haploid 8 in- 
clusive X of Y. Thyantha calceata heeft 28 chromosomen diploid 
9, 27 & (tengevolge van de omstandigheid dat X uit 2 deelen, Y 
uit één bestaat), dus haploid 14 9, 13 4. Deze getallen kunnen 
verklaard worden op grond der veronderstelling dat in Thyantha 
custator één chromosoom der typegroep in tweeën gesplitst is, 
terwijl in Thyantha calceata alle chromosomen behalve Y gesplitst 
zijn. (Dat deze beide soorten van het „type der groep” „ueberhaupt” 
afstammen is natuurlijk een zuivere onderstelling L.) Aanduiding 
(Evidence) van zoo’n splijting geeft X, dat uit twee deelen bestaat, 
die bij 7. valceata niet altijd gescheiden zijn, en ieder-ongeveer 
dezelfde grootte als Y bezitten, doch slechts ongeveer half zoo 
groot zijn als X in 7. custator. 
