LOTSY, DE CHROMOSOMENGETALLEN DER ORGANISMEN. 5 
„Kaninchen” 24? som. FLEMMING ’98. Anat. 
Anz. 14 p. 171. 
» Lapin” 41—43 oog 10—129 VON WINNIWARTER ’09 
36—46 som. (from Ho- en 710. Arch. Biol. 16 
| (mostly 42) noré) p. 685 en 17 p. 33. 
| , Rabbit” 28—36 spé. 14—18 7 BARRAT ’07. Proc. Roy. 
| / Soc. London 79 B p. 
372. 
„Rabbit’’ 22 spé. 122 (= 11) 11 ¢ BOCHHUBER ’16. Biol. 
Bull. 30 p. 294. 
Met de muizen staat het niet beter, somatisch worden daar ge- 
tallen tusschen 10 en 48 opgegeven; de stier wisselt, volgens de 
opgaven, tusschen 16 en 25; het paard tusschen 20 en 38, de 
muilezel heet er 51 te hebben en van den ezel zijn geen opgaven 
voorhanden. Voor het zwijn geeft de een 18—20, de ander 40—58 
chromosomen aan. 
Wij kunnen dus wel zeggen, dat wij omtrent geen onzer huis- 
dieren betrouwbare gegevens omtrent het aantal chromosomen be- 
zitten. Voor de verschillende instituten voor dierenteelt in 
alle landen ligt hier een onderzoekingsgebied braak, dat ten 
spoedigste bewerking eischt. 
Ook overigens valt op hoe groote onzekerheid nog omtrent het 
aantal chromosomen bij Metazoa heerscht: zoo wisselen de op- 
gaven omtrent het chromosomengetal bij den mensch tusschen 8 
en 48 diploid !! 
Verschillende auteurs hebben aan hun lijsten opmerkingen ge- 
knoopt of daaruit gevolgtrekkingen gemaakt. 
MONTGOMERY kwam tot het besluit, dat het chromosomengetal 
als een belangrijk taxonomisch kenmerk moet worden beschouwd 
en dat dieren met sterk verschillende getallen in verschillende ge- 
slachten moeten worden geplaatst. Ook Mc CLUNG kent aan de 
chromosomengetallen een belangrijke waarde voor de systematiek 
toe. DELLA VALLE tracht aan te toonen, dat chromosomengetallen 
inconstant en van zeer geringe waarde zijn. ISHIKAWA bewaarde 
_ zijn conclusie’s voor een later te verschijnen — maar nog niet 
verschenen — werk. TISCHLER’S algemeene conclusie is, dat het 
nog te vroeg is om eenig groot phylogenetisch probleem door 




