176 BOEKBESPREKING. 
Pinus-woud, Empetrum-moeras, kustformatie enz., en komt tot 
het resultaat, dat ook hier zijne formule opgaat. 
De constante m, die hij eerst voor volkomen stabiel gehouden 
had, blijkt echter voor enkele formaties zeer van het gemiddelde 
af te wijken. Dat hij aanvankelijk # volkomen constant gevonden 
had, is het gevolg hiervan, dat hij eerst met complexen van planten- 
gemeenschappen en formaties gewerkt had, en daarbij natuurlijk 
een tamelijk constant gemiddelde gevonden. Deze onvastheid der 
constante stelt dus de doorvoerbaarheid der gegeven formule 
eenigszins op losse schroeven. Volgens Schr. geeft desalniettemin 
de formule de mogelijkheid, de relatieve rijkdom of armoede van 
een floraal gebied te bepalen. 
Schr. verzet zich tegen de opinie, dat er zeer bepaalde wetten 
zouden zijn, die de planten-formaties beheerschen, dat een planten- 
gemeenschap eene eenheid zou zijn met even bepaalde grenzen 
als een species. Op mathematische gronden komt hij tot de con- 
clusie, dat de soorten in eene formatie verspreid zijn volgens de 
regels der waarschijnlijkheid. „The number of species increases 
continuously as the area increases.” 
Planten-gemeenschappen zouden dus in elkaar over kunnen gaan 
zonder besliste scheidingslijnen. 
J. P. BANNIER. 

AKERMAN, A. 1921. Untersuchungen über Bastarde zwischen 
Epilobium hirsutum und Epilobium montanum. (Hereditas II, 
1921, p. 99—112, 8 fig.). 
Schr. voerde reciproke kruisingen uit tusschen Epzlobium hirsu- 
tum en Epilobium montanum, om te onderzoeken of twee in het 
wild gevonden Epilobiën misschien bastaarden konden zijn tusschen 
deze beide species. Reeds spoedig bleek, dat dit zeker niet het 
geval was. De planten, die uit deze kruisingen in Schr.’s proef- 
tuin optraden hadden niet alleen een geheel ander uiterlijk dan de 
wilde vormen, maar tevens vertoonden zij de volgende eigenaar- 
digheid. Zij bleven zeer klein, ongeveer 1/3 à 1/, van de normale 
grootte, en hadden een typische gedrongen nanella-vorm die wel 
eenigszins aan E. montanum deed denken, doch waarin niets te 
