BOEKBESPREKING. 179 
optreden van deze kruising op het veld. Terwijl in de Datura- 
cultures spontaan gemiddeld 11/,0/, Quercina’s optreedt, bleek, dat 
bovengenoemde kruising: Quercina Q x normaal J voor 79 0/, 
O's opleverde. Door de vrouwelijke gameten wordt dus de O.-eigen- 
schap op 790/, van de nakomelingschap overgebracht. 
Schr. ging ook na, of eene vrucht, die de Q.-habitus sterk 
vertoont een duidelijk hooger percentage Quercina’s levert dan 
eene vrucht, die de eigenschap minder bezit — tusschenvormen 
zijn namelijk niet zeldzaam. Hij meent uit zijn over dit verband 
gedane onderzoekingen tot bevestiging van bovengestelde vraag te 
mogen besluiten, al spreekt hij ook van „very roughly proportionate”. 
Zijn cijfers, die gelukkig alle gepubliceerd werden, zijn echter zoo 
weinig overtuigend, dat men, er onbevooroordeeld tegenoverstaand, 
noch eene bevestiging, noch eene ontkenning daarin kan zien. 
Planten, die de Q-eigenschap bezaten, waren soms in jeugdigen 
toestand oogenschijnlijk nog zeer normaal, en droegen wel pollen, 
ofschoon later bleek, dat de vruchten en bladeren tenslotte de 
Quercina-habitus hadden aangenomen. Uit kruisingproeven met 
dit pollen meent Schr. ook te mogen opmaken, dat de Q-eigen- 
schap eveneens door de mannelijke gameten overgebracht kan wor- 
den. Ook in dit opzicht kan ik echter in de cijfers geen bewijs zien. 
Uit het optreden op lateren leeftijd der abnormale verschijn- 
selen, uit de gelijkenis der Quercina-bladeren met mozaikzieke 
Solaneae en ook uit de reeds in vroegeren tijd over de Quercina- 
eigenschappen gedane waarnemingen, besluit Schr., de oorzaak 
veeleer in ziektegronden te moeten zoeken dan in genetische. 
Hierom voert Schr. infectie- en entproeven uit, met het zeer 
opvallende resultaat, dat noch door het wrijven van normale 
bladeren met abnormale, noch door naaldinjecties een normale 
plant de Q-eigenschappen overneemt, maar dat bij entproeven 
met normale takken op Q-takken en omgekeerd, steeds de later 
gevormde bladeren en vruchten der eerst normale plant de Q-eigen- 
schappen aannamen. Dit geeft dus een zeer aanmerkelijken steun 
aan de onderstelling, dat we hier met een ziektetoestand te maken 
hebben. En hierom spreekt Schr. dan ook over een „Graft-Infec- 
tious Disease.” 
Ook andere Solaneae bleken, zij het in mindere mate bij enting 
met OQ. Datura’s „geinfecteerd” te worden. 
