BOEKBESPREKING. 183 
DARLGREN, K. V. Ossıan 1920. Vererbungsversuche mit einer 
buntblätterigen Barbarea vulgaris. (Hereditas II 1921. p. 88—98, 
6 fig.). 
Door zelfbevruchting van eene bontbladerige Barbarea vulgaris 
werden planten verkregen, die in jeugdigen toestand nog zuiver 
groen waren, in volwassen toestand echter spoedig weder bonte 
bladeren vertoonden. Deze bontbeid is zeer wisselend in sterkte 
en in voorkomen bij verschillende individuen en bij verschillende 
deelen der planten. Soms schijnen de bonte plekken door de nerven 
begrensd te worden, een enkele maal maakte de plant den indruk 
van eene sektoriaalchimaere, maar steeds treedt de bontheid in 
mozaikvorm op, een mozaïk, dat zoo fijn is, dat veelal eerst bij 
vergrooting de groene cellen tusschen het chlorophylvrije weefsel 
te zien zijn. 
Schr. kruiste bontbladerige individuen met in het wild gevonden 
normaal groene, daarbij zoowel de groene als de bonte planten 
als moeder nemende. Deze kruisingen gaven Fo-families, waarin 
steeds het overgroote aantal individuen groen was, slechts enkelen 
bont. De getallen verkregen uit de kruising groen 2 X bont 7, gaven 
steeds ongeveer de verhouding: 15 groen: | bont, terwijl van de 
families uit de kruising: bont @ X groen 4, 33 eveneens deze ver- 
houding gaven, 2 echter 28:7. Deze laatste getallen doen veeleer 
denken aan de bekende verhouding 3: 1, welke bij vele bontbladerige 
planten voorkomt. Zeer duidelijk blijkt, dat hier dus hoogstwaar- 
schijnlijk geen monohybride splitsing plaats vindt. Schr. meent, 
afgezien van de beide genoemde gevallen, te doen te hebben met 
twee volkomen gelijk werkende factoren, die ieder op zichzelf het 
groene type bepalen, terwijl bij afwezigheid van beiden bontheid 
optreedt. Deze polymerie moet dan natuurlijk de verhouding 15: 1 
geven. ; 
In beide afwijkende gevallen, waar de getallen meer doen denken 
aan 3:1, is het misschien mogelijk, dat de bevruchting plaats heeft 
gehad door pollenkorrels, die in dezen zin gemuteerd waren, dat 
zij slechts één der beide factoren met zich voerden. 
Ook gaat Schr. na, of het niet mogelijk is, dat de bonte Barbarea 
tot die vormen behoort, die, evenals CorRENS’ Capsella bursa 
pastoris bepaald worden door „eine an ein Gen Gebundene Krank- 
