BOEKBESPREKING. 185 
een geringschatting. Ik heb met groote waardeering voor zijn helderen 
kijk op den stand der verschillende problemen dit boekje van 
LEONARD DARWIN gelezen en al zou men hier en daar wel een ? 
willen plaatsen, over het geheel is het een bewonderenswaarde 
beschouwing die zich boven alle elkaar vaak weersprekende feiten 
verheft. Het is een typisch staaltje van wat een niet-vakman in 
engeren zin, met een kritischen geest, vrij van alle schijnbaar goed 
geconstateerde feiten en hun aangeboren eenzijdigheid, weet te be- 
sluiten uit wat anderen gevonden hebben. Het is een daad van 
piëteit tegenover zijn grooten vader, een daad, die reeds alleen als 
zoodanig een goede is. 
SIRKS. 
ERNST, A. Die Nachkommenschaft aus amphimictisch und 
apogam entstandenen Sporen von Chara crinita. (Zeitschrift 
für induktive Abstammungs- und Vererbungslehre 1921. Bd 
XXV p. 185—197). 
ERNST had, in 2 vroegere publicaties, aangetoond dat in een 
vijver op de Gubacser Poesta bij Budapest drie verschillend ge- 
aarde vormen van Chara crinita voorkomen, nl. 2 planten met 
oogonia, die alleen na bevruchting sporen vormen, 2 planten met 
oogonien, die ook zonder bevruchting — zij kunnen trouwens om 
mechanische redenen niet bevrucht worden — sporen vormen en 
4 planten. De eerste groep van Q planten is haploid, de tweede 
diploid, de ¢ planten zijn haploid. Wij hebben dus bij Chara 
crinita haploide planten, die elkaar bevruchten en diploide, apo- 
game planten. 
Tengevolge van het gevondene stelde ERNST de volgende thesen op: 
le. Uit de zygoten der bevruchte 2 haploide planten ontstaan 
uitsluitend haploide nakomelingen en wel, in ongeveer gelijk 
aantal mannelijke en vrouwelijke. 
2e. Uit de apogaam ontstane sporen der diploide planten van den 
Gubacs’chen vijver, krijgt men, evenals uit de sporen der 
planten van groeiplaatsen op welke uitsluitend diploide planten 
voorkomen, niets dan 9 apogaam sporenvormende planten. 
3e. De eicellen der diploide en autonoom sporenvormende plan- 
