186 BOEKBESPREKING. 
ten van Chara crintta kunnen niet bevrucht worden en blijven 
ook in tegenwoordigheid van ¢ planten met rijpe antheridien 
steeds onbevrucht. Met de diploidie en de veronderstelde 
parthenogenese van Chara crinita is, evenals bij de ovoapo- 
game Angiospermen een volledig geslachtsverlies verbonden. 
Bewÿzen kon ERNST deze thesen toen ter tijd nog niet, daar 
hij geen voldoend aantal sporen van haploide en diploide planten 
tot kieming kon brengen. 
Dit is hem, sinds dien, gelukt en de resultaten hebben zijn voor- 
spellingen ten’ volle bevestigd, alleen sluiten zij de mogelijkheid 
nog niet uit, dat — als de mechanische belemmering der bevruch- 
ting bij eenige diploide Chara crinita-exemplaren eens mocht we$- 
vallen — diploide eicellen, toch nog bevrucht zouden kunnen 
worden en, zöoals o. a. bij Oenothera triploide vormen zouden 
kunnen leveren. Deze mogelijkheid doet echter aan de juistheid 
zijner voorspellingen niets af. 
Ei 
GRAEVENITZ, LUISE VON, 1921. Kartoffelkreuzungen. (Land- 
wirtsch. Jahrb. LV. p. 753—815). 
„Al deze kruisingen geven hetzelfde beeld: een groot mengsel 
van vorm en kleur,” zegt Schr. Dat na het onderzoek van SALAMAN 
dergelijke kruisingen tusschen variëteiten van onbekende herkomst, 
zonder verder te gaan dan de F, voor de analyse weinig waarde 
hebben, erkent ze zelf. Des te meer voor de praktijk, waar één 
zaaisel een ruime keuze geeft tusschen allerlei combinaties van 
eigenschappen. Omdit te bewijzen dienen de vijftig pagina's met 
beschrijvingen. 
Behalve de gewone knopvariaties zijn vooral opmerkelijk de 
mutanten met gave, smalle bladeren. 
H. UITTIEN. 
per cies ines 
