



EN DE ONDERSOORT LINARIA NOVA SCHOLTE. I. 377 
Het onderzoek naar de genotypische constitutie van dezen nieuwen 
vorm beloofde nu voornamelijk hierom belangwekkend te worden, 
omdat SCHOLTE uit het zaad van een L. nova zeer uiteenloopende 
nakomelingen had gekregen, die misschien alle door kruising met 
L. vulgaris ontstaan waren. Immers zoowel L. vulgaris als L. nova 
zijn zelfsteriel; noch SCHOLTE, noch ik hebben door zelfbevruchting 
van een dier beide planten zaad kunnen verkrijgen. Wel gaven 
sommige bloemen ongecastreerd in isolatiekooien zaad, echter ook 
gecastreerde bloemen deden dit en wel alleen indien de planten 
met andere samen in een isoleerkooi geplaatst waren van vrij 
wijdmazig neteldoek, welke isolatie voor Linaria’s volkomen on- 

Fig. 3. 
1919.610.12. 1920.655.4. 1920.702.3. 
voldoende moet genoemd worden. Isolatie is alleen afdoende te 
maken door zakjes van perkamentpapier, door wijde reageerbuizen 
of door isolatiekooien van zwaar dichtgeweven linnen, waarbinnen 
echter de temperatunr gauw te hoog wordt, wat op zichzelf aan 
de vruchtzetting schade doet. 
Aan de stamplant, in Aug. 1919 van den Heer SCHOLTE ont- 
vangen, bevond zich, behalve een aantal bloemen. ook nog een 
bijna rijpe vrucht, waaruit enkele zaden geoogst konden worden. 
Daarna werden van de plant een 15-tal stekken gemaakt, die allen 
(1919.610.1-15) tot krachtige planten opgroeiden en het type van 
Linaria nova incisa behielden. Het zaad van deze vrucht was 
dus van onbekenden herkomst, voorzoover de vaderplant betrof; 
het eenige zekere was, dat de moeder een Linaria nova incisa 
was. En zooals SCHOLTE reeds gevonden had, gaf ook dit van den 
nieuwen vorm geoogste zaad planten, die onderling verschilden: de 
cultuur 1920655 bestond uit 5 planten, waarvan drie (1,2,5) het 
zuivere nova incisa type hadden, terwijl de beide andere indivi- 
