452 TJEBBES EN KOOIMAN, ERFELIJKHEIDSONDERZOEKINGEN BIJ BOONEN, 
tusschen het lichte lila en het veel donkerder violet. Daar de ver- 
houding, waarin violet en lila in de series, waarin beide kleuren 
optreden, zeer sterk tot het schema 3:1 nadert (gevonden 64 : 22), 
is het waarschijnlijk, dat een versterkingfactor, die wij G. zullen 
noemen, lila in violet omzet. | 
Hoewel het eenigszins lastig is, de factoren in verschillende 
kruisingsgevallen met elkander te vergelijken, willen wij hier even 
in herinnering brengen hetgeen aangaande bloemkleur is gezegd 
in Onze mededeeling over een kruising tusschen stokkievits- en 
Haagsche witte boon. 
. Daar vonden wij 7), dat een factor S., zoowel hetero- als homo- 
zygotisch, in samenwerking met den grondfactor voor kleur, een lila 
(lichtlila) kleur in de bloem veroorzaakt. Komt daarbij dan de voor 
het bedoelde kruisingsgeval zoo belangrijke blauwfactor Bl, dan 
wordt de kleur intensief violet (donkerviolet) of lichter violet, al 
_ naar gelang Bl. homo- of heterozygotisch aanwezig is. De planten 
met licht violette bloemen zyn heterozygoot en splitsen altijd donker- 
violet en lila af. 
Wij zaaiden zaad van 1° donkerviolet bloeiende planten en 
kregen daaruit slechts donkerviolette (51) en witte (13). De 
drie planten, die alleen donkerviolette nakomelingen gaven (21 na- 
komelingen) bezaten zwartgestreepte zaden en waren dus Bl. 
Bl. .S. S. De zeven andere, die onder hun nakomelingen (te 
zamen 43) ook witbloeiende hadden, (30 donkerviolet op 13 wit), 
hadden blauwgrys (6) of violet (1) gestreepte zaden en waren der- 
halve Bl. BI. S. s. | 
Van 12 lichtviolet bloeiende planten werd zaad gezaaid. Twee 
ervan, (met de formule S S.), splitsten alleen donkerviolet en lila 
af en gaven 4 donkerviolet, 7 lichtviolet en 6 lila bloeiende nakome- 
lingen. De meester echter (de 10 S.s.-nummers) gaven bovendien 
nog wit, namelijk 11 donkerviolet, 23 lichtviolet, 20 lila (samen 54 
gekleurd) en 17 wit bloeiend. Van de gekleurden zijn er dus wat 
meer lila, dan te verwachten was; men bedenke echter, dat de 
families zeer klein waren en dat lichtviolet en lila lastig te onder- 
scheiden zijn, evenals soms ook donker- en lichtviolet bij zonnig 
7) Tsesses K. en KOOIMAN A. N. Erfelijkheidsonderzoekingen bij boonen 
V. Analyse eener spontane kruising van de stokkievitsboon. Genetica III 1921 
pag 34 en volgende. 
ohio de 
Ps 
